Uzasadnienie
M. T. (dalej "skarżącą", "wnioskodawczyni") w piśmie z dnia 23 stycznia 2014 zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania jej z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Z. do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo powtórzenie treści przepisu lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168).
Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika zatem, iż to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji objętych wnioskiem o wstrzymanie wykonania faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto, należy mieć na uwadze, iż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W sprawie niniejszej wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie tego rozstrzygnięcia. Z uwagi zatem na brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku nie jest możliwa jego merytoryczna ocena, nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Oceniając jednocześnie przesłanki wstrzymania w odniesieniu do charakteru zaskarżonej decyzji Sąd nie dostrzegł, aby wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiły w niniejszej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, iż tak zameldowanie, jak również decyzja o wymeldowaniu jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby lub ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu (urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu nie przebywa). Decyzja o wymeldowaniu, w ocenie Sądu, nie wywołuje zatem trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Nie można jej również zaliczyć do decyzji, które w efekcie wykonania mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Decyzja ta ma bowiem jedynie na celu doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.