Uzasadnienie
Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979r. zostało zatwierdzone scalanie gruntów wsi K. Scalaniem objęto także grunty należące do W. K. tj. działkę nr [...] o pow. 0,6269 ha i wartości 34,20 jednostek szacunkowych.
W 1997r. z wniosku W. K. zostały podjęte działania zmierzające do wzruszenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt scalania gruntów w części dotyczącej nieruchomości W. K. Decyzją z dnia [...] czerwca 1998r. Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979r. zostało zatwierdzone projekt scalania gruntów wsi K. w części dotyczącej gruntów W. K. dz. nr [...].
W wyniku kolejnego rozpoznania sprawy decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] grudni 1998r. zatwierdzono projekt scalania gruntów wsi K. w części dotyczącej gruntów W. K. dz. nr [...] przyznając mu jednocześnie dopłatę za brakujący ekwiwalent w kwocie 101,10 zł. Decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 1989r. Nr 58 poz 349)
Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1998r.
Decyzja organu wojewódzkiego z dnia [...] grudnia 1998r. została zaskarżona przez W. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 28 marca 2000r. sygn. akt II SA/Lu 98/99 oddalił skargę wskazując, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. wydana została bez naruszenie przepisów ustawy o scalaniu i wymianie gruntów jak też przepisów postępowania administracyjnego.
Wnioskiem z dnia 18 lutego 2002r. W. K. zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r., podnosząc, że decyzja ta w rażący sposób narusza art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz. U. z 1989r. Nr 58 poz 349 ze zm.) i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ wnioskodawca nie otrzymał ani ekwiwalentu gruntu zamiennego ani też dopłaty odpowiedniej wartości za utraconą powierzchnię gruntu. Przyznanej dopłaty w wysokości 100 zł nie można zdaniem wnioskodawcy uznać za dopłatę w należnej wysokości.
Po rozpatrzeniu tego wniosku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] listopada 2003r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. zatwierdzającej projekt scalania gruntów wsi K. w części dotyczącej gruntów W. K. dz. nr [...] i przyznającej jednocześnie dopłatę za brakujący ekwiwalent.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek W. K., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2003r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. nie narusza prawa. Wskazano, że decyzja ta była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 28 marca 2000r. sygn. akt II SA/Lu 98/99 oddalił skargę na tę decyzję wskazując, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. wydana została bez naruszenie przepisów ustawy o scalaniu i wymianie gruntów jak też przepisów postępowania administracyjnego.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. K., który wskazał, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2003r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. wydana została z naruszeniem art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz. U. z 1989r. Nr 58 poz. 349 ze zm.) i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ skarżący nie otrzymał ani ekwiwalentu gruntu zamiennego ani też dopłaty odpowiedniej wartości za utraconą powierzchnię gruntu. Przyznanej dopłaty w wysokości 100 zł nie można zdaniem skarżącego uznać za dopłatę w należnej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona została w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym obowiązującym w dacie wydania tych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zgodnie z zakresem swojej właściwości, nie stwierdził podstaw do uchylenia decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2003r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r.
Wbrew twierdzeniom skarżącego kwestia ewentualnego naruszenia art. 11 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz. U. z 1989r. Nr 58 poz 349 ze zm.) w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. była przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który wyrokiem z dnia 28 marca 2000r. sygn. akt II SA/Lu 98/99 oddalił skargę wskazując, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. nie narusza prawa.
Sąd w uzasadnieniu wyroku (str. 6 i 7 uzasadnienia) stwierdził, że "wartość szacunkowa gruntów objętych scalaniem została ustalona uchwałą rady uczestników scalania, to jest w sposób określony w art. 11 ust 1 ustawy, a ustalenie należnej dopłaty skarżącemu nastąpiło według wartości 1 kwintala żyta (30zł) ustalonej dla terenu gminy C..."
W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998r. wydana została bez naruszenie przepisów ustawy o scalaniu i wymianie gruntów jak też przepisów postępowania administracyjnego.
Powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w pełni akceptowane przez Sąd orzekający w sprawie niniejszej.
Zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.