Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. odrzucił skargę A. B. i M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Powodem odrzucenia skargi było jednodniowe przekroczenie terminu do jej wniesienia (termin upłynął 28 stycznia 2016 r., natomiast skargę wniesiono w dniu 29 stycznia 2016 r.).
Odpis powołanego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 26 akt sprawy).
W dniu 4 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu pował, że niespełna dwuletnie dziecko pełnomocnika, po przeprowadzeniu badań w dniu 28 stycznia 2016 r. zostało przyjęte do szpitala z powodu [...]. Sytuacja była nagła i niespodziewana, ponieważ przez przeprowadzeniem badań dziecko miało jedynie lekki stan podgorączkowy. Ze względu na wiek dziecka osobista opieka matki (będącej pełnomocnikiem skarżących) była niezbędna. Pobyt w szpitalu trwał do 30 stycznia 2016 r. Stres związany z nagłą chorobą dziecka i zamieszkanie związane z badaniami lekarskimi i pobytem w szpitalu doprowadziły pełnomocnika do błędu w obliczeniu terminu do wniesienia skargi. O spóźnieniu pełnomocnik dowiedział się dopiero po zapoznaniu się z uzasadnieniem postanowienia z dnia 7 marca 2016 r., które doręczono mu 29 marca 2016 r.
Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik dołączył potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie: 1) odpisu skróconego aktu urodzenia N. A. (córki pełnomocnika);
- 2) sprawozdania z badania mikrobiologicznego z dnia 28 stycznia 2016 r.;
- 3) wyniku badania laboratoryjnego przeprowadzonego w dniu 28 stycznia 2016 r. oraz 4) karty informacyjnej z dnia 1 lutego 2016 r. wystawionej przez [...], z której wynika, że pobyt N. A. w szpitalu rozpoczął się 28 stycznia 2016 r., zaś badania przeprowadzano w dniu przyjęcia i 31 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Dokonując w pierwszej kolejności oceny zachowania przez - reprezentowanych przez pełnomocnika - skarżących terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., należy wskazać, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w szóstym dniu (4 kwietnia 2016 r.), licząc od daty, w której pełnomocnik (z uzasadnienia postanowienia z dnia 7 marca 2016 r., którego odpis doręczono w dniu 29 marca 2016 r.) dowiedział się o błędzie w obliczeniu terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji należy stwierdzić, że termin przewidziany w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany.
Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, należy przywrócić skarżącym termin do wniesienia skargi, bowiem reprezentujący ich pełnomocnik uprawdopodobnił, że opóźnienie nie było przez niego zawinione.
Dołączone przez pełnomocnika do przedmiotowego wniosku, potwierdzone za zgodność z oryginałem, kopie dokumentacji medycznej oraz odpisu skróconego aktu urodzenia, pozwalają uznać za wystarczająco wiarygodne twierdzenie, że w ostaniem dniu terminu do wniesienia skargi, zmuszony on był pozostać w szpitalu, opiekując się małoletnią córką. Jednocześnie, jako przekonujące sąd ocenił twierdzenie pełnomocnika, że opisana sytuacja miała charakter nagły i niespodziewany. Pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu badania dziecko miało tylko lekki stan podgorączkowy, który nie dawał podstaw do przypuszczenia, że będzie ono musiało pozostać w szpitalu. Także karta informacyjna leczenia szpitalnego potwierdza, że dziecko przyjęte zostało w stanie ogólnym dobrym, ze stanem podgorączkowym od dnia poprzedzającego przyjęcie. Przedstawiona dokumentacja badań lekarskich jednoznacznie potwierdza też, że w dniu 28 stycznia 2016 r., zatem w ostatnim dniu, w którym skutecznie można było wnieść skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...], córka pełnomocnika była poddawana badaniom lekarskim i została przyjęta do szpitala.
Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, że skarżący – reprezentowani przez pełnomocnika – uprawdopodobnili brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że należy przywrócić termin do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.