Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 stycznia 2016 r. J. K. jako kurator reprezentujący D. P. wniosła w jego imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2016 r. Sąd wezwał J. K. do nadesłania, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu, z którego będzie wynikać jej umocowanie jako kuratora do wniesienia skargi w imieniu skarżącego D. P. i reprezentowania wymienionego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednocześnie Sąd poinformował J. K., że ze znajdującego się w aktach administracyjnych postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] maja 2015 r., sygn. akt [...] wynika, że J. K. ustanowiona została do reprezentowania interesów małoletniego D. P. jedynie do postępowania administracyjnego dotyczącego zobowiązania cudzoziemca do powrotu. Wymienione postanowienie nie umocowuje kuratora do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowym.
Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 10 marca 2016 r. i awizo powtórne z dnia 21 marca 2016 r.), po czym w dniu 30 marca 2016 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, który uznał zwróconą przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 24 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy, J. K. nie wykonała zarządzenia Sądu z dnia 25 lutego 2016 r.
Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki.
Wobec powyższego, wezwanie skierowane do J. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy za skutecznie doręczone w dniu 24 marca 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez niego powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 31 marca 2016 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia J. K. nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd odrzucił skargę.