Uzasadnienie
W. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń z 9 i 10 maja 2011 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, matką, ojcem i czworgiem małoletnich dzieci. Źródła utrzymania ośmioosobowej rodziny stanowią: emerytura matki w wysokości 859,26 zł miesięcznie, emerytura ojca w takiej samej wysokości oraz zasiłki rodzinne przyznane czworgu dzieci, których łączna wysokość wynosi 501 zł miesięcznie. Trojgu dzieci przyznano dodatki do zasiłków z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w kwotach po 100 zł, które zostaną wypłacone we wrześniu bieżącego roku.
Jedyny majątek skarżącego stanowi dom o powierzchni 200 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 10,88 ha, która nie przynosi dochodu. Skarżący nie ma ani oszczędności, ani wartościowych przedmiotów.
Koszty opłat ze energię elektryczną wynoszą około 456 zł miesięcznie. Pozostałe niezbędne wydatki w gospodarstwie domowym pochłaniają praktycznie całość uzyskiwanego w nim dochodu.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Do dyspozycji ośmioosobowej rodziny skarżącego pozostaje miesięcznie kwota 2.219,52 zł. Środki w takiej wysokości mogą wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania. Potwierdza to fakt, że prawie czwartą część miesięcznego dochodu w gospodarstwie domowym wnioskodawcy stanowią zasiłki rodzinne, przyznawane w oparciu o kryterium niskiego dochodu rodziny (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), które służyć mają częściowemu pokryciu wydatków na utrzymanie dzieci (art. 4 ust. 1 powołanej ustawy).
Powyższe wskazuje, że W. S. nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.
Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem spełnione.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.