Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 474/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt. 1 oddalił skargę M. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, w pkt 2 przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat J. L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik z urzędu w imieniu skarżącego wniosła od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną. Skarga ta zawierała także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wyrokiem z 1 września 2015 r., sygn. akt II OSK 35/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z treści protokołu z 1 września 2015 r., pełnomocnik skarżącego była obecny na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i wniosła o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Z protokołu nie wynika natomiast, aby pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Postanowieniem z 16 listopada 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej.
Pełnomocnik skarżącego złożyła sprzeciw w terminie. W sprzeciwie wskazała między innymi, że wnosi o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej, gdyż za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zostało ono uiszczone w całości ani w części. Jednocześnie podniosła, że oświadczenie takie zostało złożone do protokołu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, jeżeli nie został on odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu spowodowało zatem usunięcie z obrotu prawnego postanowienia referendarza sądowego z 16 listopada 2015 r. i pod względem skutków prawnych jest ono traktowane jako nieistniejące.
Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie odnosząc się do argumentów zawartych w sprzeciwie Sąd wskazuje, że wynagrodzenie za postępowanie w pierwszej instancji zostało zasądzone w pkt. 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 474/13.
Odnosząc się natomiast do kosztów postępowania kasacyjnego, Sąd stwierdza, że w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego z 16 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego zawarła oświadczenie o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461, zwanego dalej "rozporządzeniem"), że pomoc prawna nie została zapłacona w całości lub w części. W związku z powyższym możliwe było określenie tego wynagrodzenia i wydanie postanowienia w tym zakresie.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł, tj. 75 % stawki minimalnej, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "a", podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801), postanowiono jak w sentencji.