Uzasadnienie
B. C. (zwana dalej również: "skarżącą") wniosła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Po doręczeniu skarżącej w dniu 21 marca 2014 r. wezwania do uiszczenia wpisu do skargi w wysokości 200 zł, skarżąca w dniu 27 marca 2014 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, jest współwłaścicielką domu o pow. 162 m2 (podniosła, że parter domu jest w stanie surowym) oraz współwłaścicielką domu rodziców (z tytułu spadku po śmierci ojca w ¼), który jest w złym stanie technicznym a ponadto jest właścicielką 33 arów ziemi. Matka skarżącej uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1400 zł, zaś skarżąca - również z tytułu emerytury – 890 zł. Z obszernych informacji dotyczących wydatków na utrzymanie konieczne (miesięczne, kwartalne, roczne) wynika, że matka skarżącej na leki, utrzymanie domu (podatek od nieruchomości, użytkowania wieczystego, wodę ubezpieczenia domu, butli z gazem, energii elektrycznej, wywóz śmieci) wydaje miesięcznie ok. 835 zł, zaś skarżąca na leki i wizyty lekarskie oraz spłaty zaciągniętych pożyczek wydaje ok. 600 zł miesięcznie. Do wniosku skarżąca dołączyła szereg kopii rachunków i faktur (np. opłat za wodę i kanalizację, energię elektryczną, lekarstwa i inne) a także kopię dokumentacji medycznej, potwierdzającej zły stan zdrowia skarżącej oraz jej matki.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana i udokumentowana przez skarżącą sytuacja rodzinna, majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca oraz jej matka są osobami schorowanymi, uzyskują dochód w łącznej wysokości 2390 zł. Wydatki na lekarstwa, utrzymanie domu oraz spłatę pożyczek wynoszą ok. 1435 zł. Zatem na wyżywienie oraz inne niezbędne wydatki (środki higieny i inne) pozostaje kwota ok 1000 zł na dwie osoby. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych (nie mniej niż 200 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł), przekracza jej możliwości finansowe.
Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.