Uzasadnienie
B. K. otrzymała opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w dniu 7 stycznia 2013 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt administracyjnych sprawy.
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w T. w dniu 1 lutego 2013 r. skarżąca wniosła na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, adresując ją na adres: "Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa". Następnie, w dniu 7 lutego 2013 r. nadała skargę ponownie – tym razem na adres: "Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej ul. [...], [...] W.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) na złożenie tego środka zaskarżenia.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 tej ustawy, skargę do sadu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie powyższego terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Według art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Skarżąca B. K. początkowo nadała skargę na decyzję organu w dniu 1 lutego 2013 r. w Placówce Pocztowej w T., co potwierdza data stempla pocztowego. Jednakże skarga została zaadresowana na błędny adres Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej tj. na ul. Jasną 2/4. 00-013 Warszawa (adres Sądu). Dopiero kolejnym pismem z dnia 6 lutego 2013 r., po zwrocie przez Pocztę Polską wcześniejszego pisma z adnotacją "adresat nieznany" strona nadała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na prawidłowy adres organu. Uczyniła to w dniu 7 lutego 2013 r. Tę datę Sąd przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi.
W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono skarżącej w dniu 7 stycznia 2013 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 6 lutego 2013 r. Warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty było zatem zaadresowanie pisma pod właściwy adres organu. Podkreślić trzeba, że mimo, że nazwa organu pozostała taka sama, to Poczta Polska nie miała podstaw samodzielnie przekazać przesyłki na właściwy adres organu. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 54 p.p.s.a. wskazuje na pośredni, tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego składa się zatem za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie, skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Powstałe na gruncie art. 54 § 1 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych, jest jednoznaczne w swojej ocenie, że dla zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r. o sygn. akt II FSK 1724/06, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r. o sygn. akt II OSK 338/08, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2011 r. o sygn. akt II FSK 2405/10.
Wobec powyższego warunkiem skutecznego doręczenia będzie więc podanie właściwej nazwy organu oraz adresu pocztowego tj. nazwy ulicy, numeru budynku (lokalu) i kodu pocztowego. Taka sytuacja nie wystąpiła w tej sprawie, dlatego konieczne było ponowne wysłanie skargi na właściwy już adres Detektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, co jednak zostało dokonane przez stronę po terminie tj. 7 lutego 2013 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tych okolicznościach sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga jest spóźniona i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.