Uzasadnienie
W skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. orzekającej o udzieleniu cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP z terminem ważności do dnia [...] października 2014 r. skarżąca – N. M. wniosła o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchroni ją przed wydaleniem z terytorium RP. Będzie zatem mogła bronić osobiście swoich praw w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, ze względu na charakter zaskarżonego aktu nie zachodzą przesłanki o których mowa w powyższym przepisie.
Przede wszystkim należy mieć na względzie, że przedmiotem skargi do Sądu jest decyzja udzielająca zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP z określonym terminem ważności wydana na podstawie art. 181 ust. 1 pkt 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.
Termin ważności określony w zaskarżonej decyzji już upłynął natomiast skarżąca generalnie chce przedłużenia możliwości legalnego pobytu na terytorium RP z uwagi na konieczność dokończenia spraw prowadzonych przed sądem powszechnym.
W ocenie Sądu podniesiony we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji argument nie może zostać uwzględniony, bowiem zaskarżona decyzja nie orzeka o wydaleniu cudzoziemki z terytorium RP. Zauważyć ponadto należy, że w decyzjach obu instancji wskazano skarżącej w jaki sposób może ponownie wjechać na terytorium RP w celu załatwienia spraw.
Stwierdzić ponadto należy, nie ma podstaw prawnych, aby traktować wstrzymanie wykonania decyzji jako środek prowadzący do zalegalizowania pobytu cudzoziemki na terytorium RP.
Skoro w sprawie nie występują przesłanki, które dawałyby podstawę do uwzględnia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem cudzoziemki z terytorium RP, wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.