Uzasadnienie
Z. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia 28 grudnia 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zwrócił się do sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 487/16 referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu.
Wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu - adwokat D. K., w dniu 1 października 2016 r. wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 czerwca 2016 r. oddalającego skargę w niniejszej sprawie.
Następnie, w dniu 14 listopada 2016 r. adwokat I. J. złożyła w imieniu skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dołączając pełnomocnictwo udzielone jej przez Z. K. (karta 107 – 109 akt sądowych).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.),, przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
W niniejszej sprawie skarżący ustanowił adwokata z wyboru, który jest upoważniony – jak wynika z udzielonego pełnomocnictwa - m. in. do reprezentowania skarżącego przed wszelkimi sądami.
Należy zaznaczyć, że skarżący ustanowił pełnomocnika z wyboru po uprzednim ustanowieniu dla niego przez referendarza sądowego pełnomocnika z urzędu (postanowienie z dnia 26 lutego 2016 r.). Wskazać należy, że przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 § 3 p.p.s.a.
Uwzględniając – w związku z przedłożonym pełnomocnictwem dla adwokata z wyboru - że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu przestały istnieć, na podstawie art. 249, art. 246 § 3 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.