Uzasadnienie
A. J. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 3 lutego 2016 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia z dnia 23 marca 2016 r. wynika, że skarżący jest osobą zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 899,33 zł netto miesięcznie, a także ze środków otrzymywanych za wykonywanie drobnych prac dorywczych. Wnioskujący wydatkuje około 200 zł miesięcznie na opłaty za energię elektryczną, ponosi koszty leczenia i rehabilitacji, spłaca pożyczki. Wedle dowodów wpłat rat, których kopie skarżący złożył do akt sprawy, w lutym bieżącego roku spłacił raty w łącznej wysokości 483 zł, a w marcu w wysokości 495 zł. A. J. nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochód skarżącego ze świadczenia emerytalnego w wysokości niespełna 900 zł miesięcznie nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie ma zasobów pieniężnych, ani majątku, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że nawet otrzymując dodatkowe środki za wykonywanie drobnych prac dorywczych, nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.