Uzasadnienie
W dniu 1 września 2014 r. S. K. złożył do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] skargę na czynności geodety uprawnionego w postępowaniu rozgraniczeniowym. W dniu 15 września 2014 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju z prośbą o interwencję, ponieważ jego zdaniem niezasadnie przekazano jego skargę z dnia 1 września 2014 r. do Burmistrza Gminy K. Główny Geodeta Kraju w piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. udzielił S. K. wyjaśnień w sprawie. S. K., nie zgadzając się ze stanowiskiem Głównego Geodety Kraju, wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ w piśmie z dnia 15 stycznia 2015 r. podtrzymał swoje stanowisko.
S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Głównego Geodety Kraju i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które dotyczą aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Z treści przedmiotowej skargi można wnioskować, że S. K. kwestionuje przekazanie jego skargi z dnia 1 września 2014 r. według właściwości do Burmistrza Gminy K. Z tego względu zwrócił się o interwencję do Głównego Geodety Kraju, który udzielił mu wyjaśnień w sprawie. Skarżący wyraził swoją dezaprobatę dla takiego załatwienia jego sprawy i zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
Wobec tak określonego przedmiotu zaskarżania, skardze S. K. można przypisać co najwyżej charakter skargi wnoszonej w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej "k.p.a.", której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest jednakże prawidłowy pogląd, że czynności – niezależnie od formy – podejmowane przez organy w trybie przepisów działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Jeśli organ, do którego zwróciła się strona z wnioskiem o załatwienie sprawy, uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę - powołując art. 65 § 1 k.p.a. - innemu organowi, to właśnie ten organ, któremu sprawa została przekazana, jeśli uważa że jest niewłaściwy, powinien wystąpić o rozstrzygnięcie sporu przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2012 r. II GW 15/11).
Skarżący nie posiadał zatem legitymacji do wszczęcia sporu o właściwość, ani też wniesienia w tym przedmiocie skargi do sądu administracyjnego, ponieważ przysługuje ona wyłącznie podmiotom wymienionym w art. 4 p.p.s.a.
Z powyższych względów należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga na działanie Głównego Geodety Kraju jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.