Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] od decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2018 r. wezwano Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez wskazanie imion i nazwisk wszystkich członków stowarzyszenia, nadesłanie dokumentu potwierdzającego, że dane osoby są członkami stowarzyszenia, uchwały podpisanej przez wszystkich członków o wniesieniu skargi do WSA oraz udzieleniu pełnomocnictwa M. K. lub podpisania skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] w dniu [...] marca 2018 r., a zatem termin do dokonania powyższych czynności upływał z dniem 22 marca 2018 r.
Z akt sprawy wynika, że wnoszący sprzeciw nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 64 b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369- dalej jako "ppsa.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności, stwierdzić należy, że skarżące stowarzyszenie jest stowarzyszeniem zwykłym, a zatem, jako uproszczona forma stowarzyszenia, zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2017 r. poz. 210), nie posiada osobowości prawnej. Stowarzyszenie takie tworzą wszyscy członkowie, a sposób ich działania reguluje regulamin. Do stowarzyszenia zwykłego nie stosuje się art. 10 i 11 ustawy o stowarzyszeniach, co oznacza, że stowarzyszenie zwykłe nie posiada organów. Ponadto - jak się przyjmuje w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - z powodu nieprzysługiwania stowarzyszeniom zwykłym osobowości prawnej i niestosowania do nich przepisów o osobach prawnych na podstawie art. 331 k.c., podmiotem praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych związanych z działalnością stowarzyszeń zwykłych nie mogą być same te stowarzyszenia, lecz tylko ich członkowie.
Stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje natomiast zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak uprawnienie do działania za takie stowarzyszanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym posiadają wszyscy jego członkowie. Natomiast przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, w którym wskazuje się, że właściwym dokumentem, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem, jest dokument podpisany przez wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego.
W związku z powyższym skarga stowarzyszenia powinna zostać podpisana bądź przez wszystkich członków stowarzyszenia, bądź też przez przedstawiciela stowarzyszenia, z jednoczesnym nadesłaniem dokumentu (uchwały podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia), z którego wynika jego upoważnienie do reprezentowania stowarzyszenia.
W niniejszej sprawie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV wezwano stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Stowarzyszenie mimo skutecznie doręczonego wezwania nie nadesłało wymaganego dokumentu, zatem nie uzupełniło w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.