Uzasadnienie
Skarżący A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia, że nieruchomość położona w L. gm. Z woj. [...] nie podlegała przejęciu na rzecz Skarbu Państwa na podstawie dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o reformie rolnej w odniesieniu do zespołu dworsko-parkowego.
W trakcie rozprawy, w dniu 13 czerwca 2006 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w imieniu swego mocodawcy cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego, Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach cofnięcie skargi wiąże Sąd a postępowanie w sprawie umarza się.
W ocenie Sądu cofniecie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.