Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Ogólnopolskie T. z siedzibą w G. domagało się uchylenia postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...].05.2004 r., jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia Wojewody [...] z dnia [...].03.2004 r. odmawiającego zawieszenia postępowania w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji Burmistrza Gminy K. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji realizującej cel publiczny w [...] Obszarze Chronionego Krajobrazu, polegającej na budowie 3 ostróg na W. przy ujściu J., gm. K. W sprawie tej uchylona została decyzja odmawiająca uzgodnienia owych warunków i sprawę przekazano organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, w wyniku czego T. wniosło o zawieszenie tego toczącego się postępowania administracyjnego, z uwagi na zamiar zaskarżenia zapadłego rozstrzygnięcia do Sądu Administracyjnego. Wniosek swój o zawieszenie postępowania skierowało w oparciu o art. 97 § l pkt 4 Kpa.
Wojewoda [...] odmówił zawieszenia tego postępowania z wniosku T. argumentując, iż nie było stroną inicjującą to postępowanie, co uniemożliwia mu kierowanie wniosku w trybie art. 98 § l Kpa. Jednocześnie postanowieniem z tej samej daty zawiesił to postępowanie z urzędu.
Utrzymując kwestionowane postanowienie Wojewody [...] w mocy organ II instancji powtórzył tę samą argumentację, dodatkowo zaznaczając, iż w momencie wnoszenia wniosku T. nie skierowało jeszcze skargi do Sądu Administracyjnego na decyzję uchylającą odmowę uzgodnienia owych warunków.
Zarówno w zażaleniu jak i w skardze do Sądu Administracyjnego T. podniosło, że organy obu instancji wadliwie wniosek ten zakwalifikowały jako złożony w trybie art. 98 § l Kpa, podczas gdy był (Ml ¥ wnoszony w oparciu o art. 97 § l pkt 4 Kpa. T. zamierzało bowiem zwrócić uwagę organu na zaistnienie przesłanki skutkującej zawieszeniem tego postępowania z urzędu, przy uznaniu, że konieczność rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Sądu Administracyjnego stanowi zagadnienie wstępne.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podtrzymał swe dotychczasowe ustalenia, wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu Administracyjnego jest legalność zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie ten przedmiot kontroli stwierdzić należy, iż jakkolwiek organ administracji publicznej zawiesza postępowanie z urzędu i to obligatoryjnie w razie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, nie oznacza to jednakże, iż owo zawieszenie z urzędu postępowania nie może być zainicjowane przez stronę tego postępowania.
Wówczas organ, o ile stwierdzi zaistnienie tej przesłanki może postępowanie administracyjne zawiesić. Stronie przysługuje zatem uprawnienie do zwrócenia uwagi organu na istnienie takiej przesłanki.
Należy mieć na uwadze, że nie było intencją T. wnioskowanie o zawieszenia tego postępowania w trybie artykułu art. 98 § l Kpa, przewidującego fakultatywną możliwość zawieszenia postępowania i to w dodatku na wniosek strony inicjującej postępowanie, którą w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu był Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej. Wręcz przeciwnie we wniosku jako podstawę swego żądania T. wyraźnie wskazało art. 97 § l pkt 4 Kpa, do czego niewątpliwie miało prawo.
W ocenie Sądu zarówno rozstrzygnięcie podjęte przez Wojewodę [...], jak i utrzymane w mocy przez Ministra Środowiska nie i odpowiadało wnioskowi strony skarżącej.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § l pkt l lit.. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.