Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 500/20

Uzasadnienie

Pismem z dnia 27 stycznia 2020 r. W. B., dalej "skarżący" reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył w całości stanowisko Rady [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. wyrażające sprzeciw wobec rozbudowy kompleksowego zakładu odzysku odpadów zlokalizowanego przy ul. [...] oraz stwierdzające konieczności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] zarzucając naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP, art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 23 k.c. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności skarżonego aktu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić, z uwagi na jej niedopuszczalność.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych.

Dalej wskazać trzeba, że do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., należy orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z kolei zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest stanowisko Rady [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia sprzeciwu wobec rozbudowy kompleksowego zakładu odzysku odpadów oraz stwierdzenia konieczności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący jako podstawę wniesionej skargi wskazał zgodnie, z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Dokonując oceny dopuszczalności skargi stwierdzić należy, że kwestionowane przez skarżącego Stanowisko Rady [...] z [...] stycznia 2020 r. nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych, w sposób wyczerpujący, w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest to bowiem aktem prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.), gdyż charakter taki mają tylko akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące na określonej części terytorium państwa, wydawane przez organy samorządu terytorialnego lub terenowe organy administracji rządowej (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP) i niewskazujące konkretnego adresata.

Ponadto nie należy również do innych aktów organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanych z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). W doktrynie podkreśla się, że aby można uznać iż uchwała, o jakiej mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej powinna wprost rozstrzygać o jakimś elemencie sytuacji materialnoprawnej adresatów, inaczej bowiem nie dochodzi do naruszenia interesów prawnych i uprawnień. Dla zakwalifikowania określonego aktu do zakresu objętego art. 101 ww. ustawy konieczny jest zatem element regulacyjny, zobowiązujący, zakazujący czy dozwalający, aby możliwe było oddziaływanie na interes prawny skarżącego.

Wskazać trzeba, że zgodnie z § 24 Statutu Rady [...], stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały [...] Rady [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Z 2018 r., poz. [...] z późn. zm.) Rada [...] wyraża swoją wolę w formie stanowiska, gdy wola Rady [...] nie wywołuje skutków prawnych. Tym samym stanowisko, jako akt nie wywołuje żadnych skutków prawnych, jak i finansowych, jest aktem podjętym wyłącznie na podstawie normy kompetencyjnej zawartej w Statucie. Akt ten nie stanowi formy władczej. Nie jest aktem prawa miejscowego, ani innym prawnym aktem indywidualnym, który ingerowałby w sferę praw i obowiązków czy to organów państwowych, czy organu wykonawczego gminy lub jakiejkolwiek instytucji mu podległej, czy osób fizycznych czy prawnych. Nie kreuje, nie nakłada żadnych obowiązków ani praw, nie zawiera nakazu określonego działania, ani nie wkracza w sferę uprawnień innych podmiotów i organów.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.