Uzasadnienie
Na wniosek J. W. wszczęte zostało postępowanie administracyjne odnośnie wymeldowania R. W. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem B. gm. Z..
Decyzją z dnia [...] września 2004r. Wójt Gminy Z. orzekł o wymeldowaniu R. W. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem B. gm. Z..
Decyzja wydana została w oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.jedn. Dz. U. Nr 87, poz. 960 z 2001r.).
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że R. W. opuścił miejsce pobytu stałego i nie dopełnili obowiązku wymeldowania się, co stanowi podstawę do ich wymeldowania.
Od decyzji tej odwołanie do Wojewody [...] wniósł R. W., który podniósł, że decyzja o wymeldowaniu jest niezasadna.
W odwołaniu R. W. zażądał również zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania go z pobytu stałego. Do odwołania R. W. załączył kserokopię pozwu złożonego do Sądu Rejonowego dla K. dotyczącego również przywrócenia posiadania przedmiotowego lokalu.
Po rozpoznaniu wniosku o zawieszenie postępowania Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. działając na podstawie art. 97 § 1 k.p.a. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego w przedmiocie wymeldowania R. W. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem B. gm. Z.. Organ podał w uzasadnieniu, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego.
Również w dniu [...] grudnia Wojewoda [...] działając w trybie odwoławczym utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] września 2004r. o wymeldowaniu R. W. z pobytu stałego. Decyzja ta była decyzją ostateczną, od której nie przysługiwało odwołanie w administracyjnym toku instancji.
Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego w przedmiocie wymeldowania, R. W. złożył zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wskazując, że odmowa zawieszenia postępowania przez organ wojewódzki była niezasadna i krzywdząca dla zainteresowanego i jego rodziny.
Po rozpatrzeniu tego zażalenia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r. odmawiające zawieszenia postępowania i orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu postanowienia organ naczelny podał, że R. W. wystąpił do Sądu Rejonowego dla K. z powództwem o przywrócenie naruszonego przez J. W. posiadania lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości B.. Zdaniem organu naczelnego uzyskanie prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego w sprawie przywrócenia naruszonego posiadania pozwoli ocenić, czy została spełniona przesłanka dobrowolnego opuszczenia lokalu, a to w konsekwencji umożliwi wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie wymeldowania.
Na powyższe postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2005r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. W. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Skarżąca podniosła, że w sądzie powszechnym nie toczy się postępowanie w sprawie przywrócenia R. W. naruszonego posiadania lokalu, ponieważ po sprecyzowaniu pozwu R. W. domaga się od J. W. wydania maszyn rolniczych i wyposażenia mieszkania. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej, brak było podstaw do zawieszenia postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ naczelny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, jednakże z innych powodów, niż określone w jej uzasadnieniu.
Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i niezależnie od podniesionych w niej zarzutów dokonuje kontroli legalności zaskarżonych aktów.
Sąd zatem poddał ocenie legalność zaskarżonego postanowienia nie tylko w aspekcie zarzutów podniesionych przez skarżącą, lecz przede wszystkim zbadał, czy w sprawie niniejszej nie nastąpiło takie naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem rozważań Sądu było przede wszystkim to, czy organ naczelny mógł w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.. uchylić postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r. odmawiające zawieszenia postępowania i orzec o zawieszeniu postępowania w sprawie, która została już zakończona decyzją ostateczną organu wojewódzkiego.
Badając sprawę w tym zakresie Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2005r. wydane zostało z naruszeniem art. 97 § 1 k.p.a. w związku z art. 16 k.p.a.
Art. 97 § 1 określa sytuacje, w których możliwe jest zawieszenie postępowania administracyjnego. Podstawowym jednak warunkiem zastosowania tego przepisu jest to, aby postępowanie administracyjne było w toku.
Tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek J. W. odnośnie wymeldowania R. W. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem B. gm. Z. zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r., który działając w trybie odwoławczym utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] września 2004r. o wymeldowaniu R. W.. Decyzja ta była decyzją ostateczną, od której nie przysługiwało odwołanie w administracyjnym toku instancji (art. 16 k.p.a.).
W dacie wydania zaskarżonego postanowienia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji tj. [...] stycznia 2005r. nie toczyło się już postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania R. W., bowiem zostało ono zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r.
Organ naczelny nie mógł zatem zawiesić postępowania, które było już zakończone. Powinien był natomiast rozważyć możliwość umorzenia postępowania z wniosku, który dotyczył zawieszenia postępowania w przedmiocie wymeldowania.
Kwestii tej jednak organ naczelny w ogóle nie rozważył.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.