Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2005 r. W. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...]. Wskutek wezwania Sądu do sprecyzowania skargi strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2005 r. wyjaśniła, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Burmistrza T. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącej z lokalu położonego w T. przy ul. [...].
Stosownie do treści przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis § 2 powołanego przepisu stanowi, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Nie ulega wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze wspomnianych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Podkreślić bowiem należy, że Sąd Administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych. Kontrola sądowa wieńczy system weryfikacji działań /aktów/ administracji, a zatem nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Mając na względzie powyższe, skarga W. B. na decyzję organu I instancji jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd orzekł jak w sentencji.