Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Główny Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w sprawie przyjęcia nadzoru sanitarno-weterynaryjnego i nadania numeru identyfikacji weterynaryjnej nad Zakładem Produkcyjno-Handlowym [...], [...] w O. Zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu wszczętym z urzędu przez [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. zawiadomieniem z dnia [...] września 2005 r.
W decyzji z dnia [...] października 2005 r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w O. podał, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w O. nie był właściwym organem do wydania decyzji z dnia [...] września 2004 r. o przyjęciu nadzoru sanitarno-weterynaryjnego i nadania numeru identyfikacji weterynaryjnej nad Zakładem Produkcyjno-Handlowym [...], [...] w O., skoro skarżący A. K., prowadzący wskazane przedsiębiorstwo, zgłosił prowadzenie działalności polegającej na skupie i eksporcie żywca z bazy w Z. powiat [...] i [...] powiat [...], a więc w obszarze właściwości innych powiatowych lekarzy weterynarii, niż Powiatowy Lekarz Weterynarii w O. Ponadto, organ nadzoru pierwszej instancji zarzucił Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w O. rażące naruszenie prawa poprzez brak sprawdzenia warunków weterynaryjnych w zgłoszonych miejscach prowadzenia działalności przez skarżącego, jak również brak identyfikacji rodzaju prowadzonej działalności objętej nadzorem i miejsc prowadzenia działalności.
Od decyzji organu nadzoru pierwszej instancji z dnia [...] października 2005 r., A. K. wystąpił w piśmie z dnia 21 października 2005 r. do Głównego Lekarza Weterynarii, zatytułowanym "Odwołanie", o uznanie nieważności decyzji z dnia [...] października 2005 r., stwierdzając nieścisłości formalne i merytoryczne, które wskazują, iż kwestionowana decyzja z dnia [...] października 2005 r. powinna być uchylona. Wskazano na nieprawidłowy kod pocztowy w preambule i treści decyzji oraz na podanie przez organ nadzoru błędnego numeru ocenianej decyzji z dnia [...] września 2005 r.
W wyniku rozpatrzenia pisma A. K. z dnia 21 października 2005 r., jako odwołania, Główny Lekarz Weterynarii, decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2005 r.
W uzasadnieniu organ nadzoru drugiej instancji podzielił zarzuty organu pierwszej instancji o nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] września 2004 r. W odniesieniu do zarzutów zgłoszonych w piśmie nazwanym odwołaniem, organ nadzoru drugiej instancji stwierdził, iż podanie błędnego kodu pocztowego siedziby przedsiębiorstwa w decyzji z dnia [...] października 2005 r., jak również błędnej daty i numeru decyzji z dnia [...] września 2005 r. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2005 r., jest oczywista pomyłką pisarską, nie mającą wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy, i w każdej chwili może być na wniosek strony lub z urzędu sprostowane.
W skardze na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, A. K. zarzucił naruszenie art. 156 §1 oraz art. 157 §2 i §3 kpa, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż skarżący nie składał odwołania od decyzji z dnia [...] października 2005 r., lecz wniosek o stwierdzenie jej nieważności. Główny Lekarz Weterynarii rozpatrzył pismo skarżącego z dnia 21 października 2005 r. jako odwołanie, zamiast wszcząć w tym względzie postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 2005 r. Zarzucono również rażące naruszenie prawa poprzez stwierdzenie nieważności innej decyzji, zamiast decyzji o nr [...].
W odpowiedzi na skargę, Główny Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie wskazując m.in., iż wniosek strony o stwierdzenie nieważności decyzji jest dla organu wiążący co do przedmiotu żądania, tylko wtedy, gdy strona wyraźnie wskaże na dokonanie wyboru stwierdzenia nieważności decyzji, zamiast odwołania. Ponadto, według Głównego Lekarza Weterynarii, w sentencji decyzji organu pierwszej instancji prawidłowo oznaczono przedmiot orzekania, tj decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2004 r., co w jednoznaczny sposób identyfikuje decyzję, wobec której organy nadzoru orzekły.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 5 pkt 1 w zw. z art. 1 pkt 1 lit. e i art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. Nr 69, poz. 625), podjęcie działalności nadzorowanej polegającej na prowadzeniu miejsc gromadzenia zwierząt, rozumianych, jako punktów zbiorczych i punktów skupu, w których bydło, świnie, owce, kozy i koniowate pochodzące z różnych gospodarstw są grupowane dla sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu, jest dozwolone po stwierdzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia, w drodze decyzji, spełnienia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności.
W rozpatrywanej sprawie, skarżący A. K. - prowadzący Zakład Produkcyjno-Handlowy [...] w O. przy [...], podał, jako dzierżawione miejsca spędu zwierząt, miejscowość Z. powiat [...] i miejscowość J. powiat [...]. Oznacza to, iż Powiatowy Lekarz Weterynarii w O., w świetle powołanego art. 5 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, nie był organem właściwym do wydania decyzji o objęciu nadzorem weterynaryjnym działalności prowadzonej przez skarżącego w podanych miejscach spędu zwierząt, jako położonych w obszarze właściwości innych powiatowych lekarzy weterynarii, niż Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. Ustalenia organów nadzoru w tym względzie, co do niewłaściwości Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. do wydania decyzji z dnia [...] września 2004r. są zatem prawidłowe, i stanowią zarazem wystarczająca podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2004 r. na podstawie art. 156 §1 pkt 1 w zw. z art. 19 kpa i art. 5 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.
W odniesieniu do zarzutu skarżącego o bezpodstawnym potraktowaniu jego pisma z dnia 21 października 2005 r., przez Głównego Lekarza Weterynarii jako odwołania, a nie jako wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] października 2005 r. należy stwierdzić, iż pismo to, zatytułowane "Odwołanie", zawiera w swojej treści żądanie uznania nieważności decyzji z dnia [...] października 2005 r. Jednakże, w dalszej jego treści skarżący wskazuje, iż decyzja z dnia [...] października 2005 r. winna być uchylona, zaznaczając dalej, iż odwołanie jest zasadne. Ponadto, skarżący zaadresował omawiane pismo do Głównego Lekarza Weterynarii za pośrednictwem Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. i przesłał je odrębnie do obu adresatów w terminie przewidzianym dla złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2005 r.
Powyższe okoliczności, w uznaniu Sądu, stanowiły wystarczającą podstawę dla Głównego Lekarza Weterynarii, aby omawiane pismo skarżącego z dnia 21 października 2005 r. potraktować jako odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2005 r. Zawarte w nim treści żądania i zachowanie terminu do złożenia odwołania, nie budzą bowiem wątpliwości mogących skutkować koniecznością wyjaśnienia ich przez organy orzekające w sprawie, co do charakteru tego pisma.
O ile bowiem nie jest wykluczone żądanie przez stronę wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności nieostatecznej decyzji organu pierwszej instancji, tj. przed upływem terminu do wniesienia odwołania, o tyle żądanie takie musi być jednoznacznie sformułowane ze wskazaniem na rezygnację przez stronę z odwołania się od danej decyzji i domagania się stwierdzenia jej nieważności, mimo, iż termin do złożenia od niej odwołania jeszcze nie upłynął. W postępowaniu odwoławczym, uprawnienia organu drugiej instancji obejmują bowiem obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy w jej merytorycznym całokształcie, natomiast w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, organ nadzoru dokonuje jedynie oceny jej legalności w granicach przesłanek określonych w art. 156 §1 kpa. Z uwagi więc na merytoryczny zakres rozpatrywania sprawy przez organ drugiej instancji, równy zakresowi rozstrzygania sprawy przez organ pierwszej instancji, dla pism składanych przez stronę w terminie przewidzianym dla odwołania, kwestionujących decyzję organu pierwszej instancji, istnieje domniemanie traktowania tych pism, jako odwołania, chyba, że strona wyraźnie wskazuje, iż rezygnuje z odwołania na rzecz żądania przeprowadzenia wobec danej decyzji postępowania nadzorczego z art. 156 i nast. kpa.
Przeprowadzenie postępowania odwoławczego, z uwagi na zakres uprawnień organu drugiej instancji, gdy strona kwestionuje rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, ma bowiem pierwszeństwo przed postępowaniem nadzorczym.
Również zarzuty skarżącego o błędnym podaniu daty i numeru decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] września 2005 r., w uzasadnieniu decyzji organu nadzoru z dnia [...] października 2005 r., jako skutkującego rażącym naruszeniem prawa nie są uzasadnione, ponieważ w sentencji decyzji z dnia [...] października 2005 r. podano prawidłowe cechy decyzji z dnia [...] września 2004 r., jednoznacznie identyfikujące ją co do tożsamości, wraz z adresem siedziby skarżącego przy [...]. Taki adres ulicy widnieje na wniosku skarżącego z dnia 28 czerwca 2004 r. o wydanie decyzji dot. objęcia nadzorem weterynaryjnym prowadzonej działalności oraz w decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2004 r.
W związku z powyższym, nie można przypisać zaskarżonej decyzji Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2006 r. naruszenia prawa skutkującego jej uchyleniem, dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.