Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane w sentencji postanowienie.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Według zaś art. 52 § 2 p. p. s. a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym m. in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z kolei, stosownie do art. 52 § 3 p. p. s. a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p. p. s. a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów niż wymienione w art. 52 § 3 p. p. s. a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p. p. s. a., nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p. p. s. a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga podlega odrzuceniu przez Sąd, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa stosownie do art. 52 § 4 p. p. s. a.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. nr 124, poz. 859), zwaną dalej "ustawą o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów". Stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1), Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów - w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 wyżej wskazanego rozporządzenia WE nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni. Na takie postanowienie, zgodnie z art. 29 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, nie służy zażalenie.
Jednak w myśl art. 52 § 3 p. p. s. a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p. p. s. a., nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p. p. s. a.).
W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p. p. s. a., a ustawa o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów nie stanowi, że bez takiego wezwania możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 p. p. s. a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tą inną przyczyną jest brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 52 § 4 p. p. s. a. w związku z art. 52 § 1 i § 2 p. p. s. a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Warto jednak zauważyć, że odrzucenie skargi przez Sąd niniejszym postanowieniem nie zamyka skarżącemu drogi do skutecznego zaskarżenia postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Zgodnie bowiem ze zdaniem drugim art. 52 § 4 p. p. s. a. w przypadku innych aktów niż aktów, o których mowa w art. 52 § 3 p. p. s. a., czternastodniowy termin na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie ma zastosowania. Zaskarżone postanowienie nie należy do aktów, o których mowa w art. 52 § 3 p. p. s. a. Wynika z tego, że skarżący może wnieść do organu właściwego w sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wydaniem postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], a następnie wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 53 § 2 p. p. s. a.