Uzasadnienie
W skardze z dnia 27 lutego 2009 r. skarżący H. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego Sąd stwierdził, iż nie dostrzegł, aby wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej P.p.s.a.) przesłanki do wstrzymania wykonania ww. decyzji wystąpiły w niniejszej sprawie. Podniósł, że decyzja o wymeldowaniu jest jedynie aktem rejestracji danych dotyczących ustania pobytu określonej osoby w dotychczasowym miejscu, urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu przebywa. Jej celem jest doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.
Pismem z dnia 28 lipca 2009 r. skarżący złożył ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż wyrokiem z dnia 2 lipca 2009 r. [...] Sąd Rejonowy w W. przywrócił na jego rzecz posiadanie utraconego lokalu przy ul. [...] w W. Wyrokowi temu Sąd nadał w dniu 3 lipca 2009 r. klauzulę wykonalności. Skarżący podniósł nadto, iż brak zameldowania jest dla niego przeszkodą w znalezieniu pracy oraz uregulowaniu wszelkich formalności w urzędach i bankach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosowanie do art. 61 3 1 P.p.s.a. po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowych, albowiem może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi, albowiem działanie Sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzają się do podsądu. Nadto, wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania. Oznacza to, iż przedmiotowa instytucja ma zastosowanie do aktów potwierdzających lub stwierdzających istnienie określonego stanu prawnego, zawierających zakazy lub nakazy określonego zachowania, a także przyznających bądź cofających konkretne uprawniania.
Mając na względzie uzasadnienie wniosku skarżącego i treść art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, iż istotnie brak wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu mógłby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż Sąd uwzględniając wniosek miał na uwadze ewentualne szkody czy skutki wynikające z braku stałego meldunku związane z codzienną egzystencją.
W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowiono wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.