Uzasadnienie
K. J. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 2 czerwca 2016 r. wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem oraz synem. Źródła utrzymania trzyosobowej rodziny stanowią wynagrodzenia za pracę: męża skarżącej w wysokości 1.300 zł miesięcznie i syna skarżącej w wysokości 1.400 zł miesięcznie oraz renta skarżącej w wysokości 1.200 zł miesięcznie. Wykazany przez stronę majątek nieruchomy to udział we współwłasności domu o powierzchni 120 m2 oraz działka, na której dom jest usytuowany, a także grunty rolne o powierzchni 69 arów. Państwo J. są także współwłaścicielami samochodu Chevrolet 2008 r. Nie dysponują oszczędnościami, ani innymi zasobami pieniężnymi. Skarżąca wykazała następujące wydatki gospodarstwa domowego: dzierżawa gruntu (150 zł rocznie), podatek od nieruchomości (250 zł rocznie), gaz (40 zł), telefon (56 zł), woda (40 zł), ścieki (70 zł), internet (60 zł), energia elektryczna (150 zł), śmieci (60 zł), koszty leczenia (150 zł), polisę na życie (100 zł), dokształcanie syna (100 zł).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Środki uzyskiwane ze świadczenia rentowego skarżącej i wynagrodzeń za pracę jej męża i syna przynoszą trzyosobowej rodzinie dochód w wysokości 3.900 zł miesięcznie, co daje 1.300 zł miesięcznie na osobę.
Uwzględniając przy tym wysokość wykazanych przez stronę wydatków gospodarstwa domowego, a także aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których skarżąca nie wymieniła w przedstawionym zestawieniu, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochód Państwa J. nie pozawala na wygospodarowanie dodatkowych środków z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Ponieważ nie dysponują oni oszczędnościami, ani innymi zasobami pieniężnymi, należy stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.