Uzasadnienie
S. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] (dalej "skarżąca") pismem z dnia 31 stycznia 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...].
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2020 r. skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 13 lipca 2020 r. W odpowiedzi skarżąca w piśmie z 16 lipca 2020 r. wskazała, że przed wniesieniem skargi nie wystąpiła do organ z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na nowelizację art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Nadto zaznaczył, że pismem z dnia 9 kwietnia 2020 r. wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r.; poz. 2325 ze zm.) – dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, którym w niniejszej sprawie jest zaskarżona uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], wyczerpanie środków zaskarżenia - przed wniesieniem skargi do sądu – reguluje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na podjęcie zaskarżonej uchwały 18 czerwca 2009 r., a więc przed 1 czerwca 2017 r., należy zastosować przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Należy wyjaśnić, że z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym otrzymał nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 18 czerwca 2009 r., zatem przed 1 czerwca 2017 r., w tej sytuacji, jak wyżej wskazano, należy zastosować przepisy w brzmieniu dotychczasowym.
Biorąc powyższe pod uwagę, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (w brzmieniu sprzed nowelizacji) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z analizy akt sprawy przekazanych przez organ, jak również pisma przesłanego przez skarżącą do Sądu, nie wynika, aby skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Miasta [...] z [...] czerwca 2009 r., nr [...], wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Za spełnienie tego obowiązku nie można również uznać wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z [...] kwietnia 2020 r., które zostało doręczone organowi [...] kwietnia 2020 r., zatem już po wniesieniu skargi z 31 stycznia 2020 r. Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie 2. sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.