Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2004 r. J.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej grzywny w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.
Po wezwaniu przez Sąd z dnia 30 czerwca 2004 r. skarżący w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2004 r. sprecyzował, iż wnosił o wymierzenie grzywny Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 378/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270/- odrzucił skargę J.B. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego jako niedopuszczalną.
Stosownie do treści art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sąd niniejszym podziela pogląd wyrażony w wyżej przywołanym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2005 r. Zważył nadto, iż skoro skarga J.B. jest niedopuszczalna, żądania w niej zawarte nie podlegają bowiem kontroli sądów administracyjnych, tym bardziej wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiotowym zakresie należało uznać za niedopuszczalny.
Mając na względzie powyższe, jak również brak odrębnych regulacji ustawowych w przedmiotowym zakresie, Sąd na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/, orzekł jak w sentencji.