Uzasadnienie
W toku wszczętego z wniosku T. B. postępowania o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania J. K. z dzieckiem K. K. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S., Wójt Gminy L. ustalił, iż J. K. wniosła do Sądu Okręgowego W. Wydział III Cywilny przeciwko T. B. pozew o zabezpieczenie roszczenia majątkowego, sygn. akt [...].
W związku z toczącą się w sądzie sprawą Wójt Gminy L. postanowieniem z [...] listopada 2007 r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zawiesił postępowanie w sprawie uchylenia zameldowania J. K. i jej syna K. K. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. B. W wyniku jego rozpoznania Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. [...], działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż tocząca się przed sądem powszechnym sprawa o zabezpieczenie roszczenia majątkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o uchylenie czynności zameldowania J. K. i jej syna K. K. Sposób rozstrzygnięcia tej sprawy nie będzie miał bowiem wpływu na ocenę tego, czy wymienieni w dacie dokonania zameldowania na pobyt stały mieszkali w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. Skargę na powyższe postanowienie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K., żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż w jej ocenie z uwagi na toczące się przed Sądem Okręgowym w W. Wydział III Cywilny przeciwko T. B. postępowanie o zabezpieczenie roszczenia majątkowego, sygn. akt [...], zachodzą przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt. 4 Kpa, dopuszczające zawieszenie postępowania, bowiem rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez Sąd, jest niezbędne dla właściwego rozstrzygnięcia postępowania w przedmiocie zameldowania skarżącej i jej dziecka.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia.
Przedmiotem postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy organ odwoławczy zgodnie z prawem uznał, iż rozstrzygnięcie przez sąd powszechny wniesionego przez skarżącą powództwa o zabezpieczenie roszczenia majątkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania J. K. i jej syna K. K., skutkującego koniecznością zawieszenia powyższego postępowania na podstawie art. 97 § 1pkt. 4 Kpa.
Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego (wstępnego) przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt I SA 2314/2000, publ. Lex Polonica). Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (por. W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 127-128). Mówiąc inaczej, treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji (teza druga wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 1992 r., III SA 1041/92, publ. Lex Polonica).
W niniejszej sprawie, przedmiotem rozpoznania przez organy meldunkowe jest postępowanie w zakresie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania skarżącej- J. K. wraz dzieckiem K. K. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. w oparciu o art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U z 2001 r. nr 87, poz. 960 z późn. zm.- zwanej w dalszej części "ustawą").
Podnieść należy, iż obowiązek meldunkowy, obejmujący zameldowanie i wymeldowanie się z pobytu stałego lub czasowego, wynika wprost z przepisów prawa (art. 5, 8, 10, 15 ustawy) i nie wymaga konkretyzacji w decyzjach administracyjnych. Wykonanie tego obowiązku polega na zgłoszeniu wymaganych do zameldowania i wymeldowania danych właściwemu organowi administracji państwowej, który dokonuje stosownego aktu rejestracji - czynności rodzącej skutki prawne.
Zameldowanie rodzi domniemanie faktyczne istnienia uprawnienia do przebywania w lokalu, jak również stanowi potwierdzenie samego w nim zamieszkania. Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy, rozstrzyga organ meldunkowy 3ane Zakwestionowanie istnienia przesłanek zameldowania prowadzi zaś do obalenia powyższego domniemania.
Powołany powyżej przepis art. 47 ust. 2 ustawy upoważnia zatem organ prowadzący ewidencję ludności nie tylko do rozstrzygania o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu osoby wykonującej obowiązek meldunkowy budzą wątpliwości, ale także do prowadzenia postępowania w sprawach o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania, zatem ustalania, czy w dacie jej dokonania osoba, której obowiązek meldunkowy dotyczył, spełniała warunki określone ustawie. Zgodnie zaś ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dla zameldowania na pobyt stały lub czasowy trwający ponad dwa miesiące niezbędne jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie.
Organy administracji publicznej orzekające w sprawie dotyczącej uchylenia czynności materialno-technicznej w toku prowadzonego postępowania zobowiązane są zatem do ustalenia, czy w dacie dokonania czynności zameldowania przez określoną osobę na pobyt czasowy lub stały, osoba ta faktycznie przebywała w spornym lokalu z zamiarem pobytu na deklarowany czas. Rozstrzygnięcie organu winno zatem odnosić się jedynie do stanu faktycznego jaki istniał w dacie zameldowania.
Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, iż obecnie pomiędzy skarżącą a T. B.- wnioskodawcą, trwa spór o prawo do lokalu w którym zameldowana jest między innymi skarżąca. W toku postępowania o uchylenie czynności materialno -technicznej zameldowania, strona skarżąca wystąpiła zaś przeciwko T. B. (wnioskodawcy) z powództwem o zabezpieczenie roszczenia majątkowego w stosunku do lokalów którym jest zameldowana. W ocenie jednak Sądu, mając na uwadze wskazaną powyżej specyfikę postępowania w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania, kwestia rozstrzygnięcia powyższego powództwa przez sąd powszechny, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1pkt 4 Kpa, skutkującego koniecznością zawieszenia powyższego postępowania. Jak słusznie bowiem uznał organ odwoławczy, sposób rozstrzygnięcia tej sprawy przez sąd powszechny nie będzie miał wpływu na ocenę tego, czy skarżąca oraz jej syn w dacie dokonania zameldowania na pobyt stały mieszkali w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. W tym stanie prawnym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), należało orzec jak w sentencji.