Uzasadnienie
Wójt Gminy K, wraz ze skargą na postanowienie z [...] grudnia 2016 r. Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że uiszczenie kary pieniężnej przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny niewątpliwie spowoduje znaczną szkodę, nie tylko w mieniu Gminy K. lecz skutkować także może perturbacjami personalnymi. To ostatnie z kolei wiązać się może z paraliżem w działaniu organu.
Minister Infrastruktury i Budownictwa w odpowiedzi na skargę nie zajął stanowiska odnośnie przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową czy niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast za trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie prawne i faktyczne skutki, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku przedstawiła argumentację, która w jej ocenie spowoduje znaczną szkodę. Okoliczności do jakich odwołała się strona skarżąca dotyczyły obaw przed szkodą w mieniu Gminy K, perturbacjami personalnymi i w konsekwencji paraliżem działania organu (Wójta Gminy K.).
Zdaniem Sądu powyższe okoliczności są niewystarczające do oceny zasadności wniosku. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych i aktualnych danych dotyczących sytuacji finansowej Gminy K.. Swoje twierdzenia ograniczyła do ogólnego twierdzenia o możliwych szkodach jakie może wywołać konieczność uiszczenia wymierzonej kary. Niemożliwym było zatem przeprowadzenie analizy, że zapłata kary wymierzonej zaskarżonym postanowieniem, przed zbadaniem przez Sąd zasadności jej wymierzenia, wiązałaby się z wyrządzeniem stronie skarżącej znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.
W konsekwencji Sąd uznał, że okoliczności podniesione we wniosku w żaden sposób nie wskazują, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może doprowadzić do tak dalece idących skutków, by zasadne było udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.