Uzasadnienie
Pismami z 19 sierpnia 2015 r. (k. 56 i 58) wezwano Skarżącą (na adres pełnomocnika do doręczeń Z. K., pełn. - k.
- 52) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie trzech odpisów skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej do doręczeń 25 sierpnia 2015 r. (k. 60), stąd termin do wykonania wezwania upłynął 1 września 2015 r. (wtorek).
5 października 2015 r. działający w imieniu Skarżącej profesjonalny pełnomocnik (adwokat) wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano m. in., że przyczyną uchybienia terminu było nieporozumienie z pełnomocnikiem do doręczeń co do nadejścia wezwania oraz że Skarżąca - z uwagi na zamieszkiwanie w [...] - ma utrudniony kontakt zarówno z pełnomocnikiem do doręczeń, jak i z Sądem. Skarżąca powzięła wiadomość o nadejściu wezwania dopiero, gdy przyjechała do Polski i 5 października 2015 r. osobiście przeglądała akta.
Skarżąca uiściła kwotę 1382 zł tytułem wpisu od skargi (k. 70).
Postanowieniem z 16 listopada 2015 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z 2 lutego 2016 r. NSA oddalił zażalenie K. K. na postanowienie Sądu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwaną dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy - stosownie do art. 215 § 1 P.p.s.a. - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty, a także - zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. - dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom.
W niniejszej sprawie wysokość opłaty (wpisu od skargi) zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (w innych sprawach pobiera się wpis stały). Wartością przedmiotu zaskarżenia przy decyzji o ustaleniu odszkodowania za przejętą nieruchomość nie jest jednak kwota odszkodowania ustalona w zaskarżonej decyzji, lecz różnica między tą kwotą a kwotą odszkodowania wskazaną przez skarżącego jako kwota należna za wywłaszczenie.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia nadanie jej biegu i powoduje odrzucenie skargi.
Podobnie brak odpisu skargi jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie biegu skardze i skutkującym jej odrzuceniem.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 215 § 1 oraz art. 47 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę.
W pkt 2 sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.