Uzasadnienie
Pełnomocnik adw. M. C. wniósł w imieniu J. D., A. L. oraz M. M. skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r., znak [...], uchylającą pkt [...], [...], [...] decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku węzeł K. (odcinek obwodnicy L.), z wyłączeniem węzła D. i włączeniem do istniejącej drogi krajowej Nr [...].
Na ww. decyzję odrębne skargi wnieśli również A. B., S. W. oraz Stowarzyszenie E. W skargach A. B., S. W. oraz Stowarzyszenia E. zawarte zostały wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), zwaną dalej "p.p.s.a.".
Pisma zawierające skargę oraz wniosek o wstrzymanie decyzji zawierają również uzasadnienie. Z układu tych pism wynika, że uzasadnienie odnosi się zarówno do skargi jak i do wniosku o wstrzymanie decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy mieć jednak przy tym na uwadze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ze swej istoty może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, wprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz; J. Jendrośka, Zagadnienia prawne wykonania aktu administracyjnego, Wrocław 1963, s. 22).
W przedmiotowym stanie faktycznym do wykonania nadawałaby się jedynie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194), decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.
Natomiast nie stanowi takiej podstawy skarżona w niniejszej sprawie decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Okoliczność, że przedmiotowa decyzja może być podstawą wydania decyzji o realizacji inwestycji drogowej nie przesądza o tym, że nadaje się ona do wykonania. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż okoliczność, że toczy się postępowanie sądowo-administracyjne odnośnie przedmiotowej decyzji, stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu w przedmiocie realizacji inwestycji drogowej, gdyż rozpatrzenie tej sprawy i wydanie decyzji o realizacji inwestycji drogowej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd, w tym przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przedmiotowa decyzja nie może być zatem podstawą wydania decyzji o realizacji inwestycji drogowej w sytuacji, gdy toczy się odnośnie niej postępowanie sądowo-administracyjne.
Ze względu na to, że decyzja nie nadaje się do wykonania bezprzedmiotowe jest ustosunkowywanie się do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie. Uzasadnienie to zawiera bowiem zarzuty odnośnie merytorycznej zasadności skarżonej decyzji. Nie mogą one być jednak podstawą wstrzymania wykonania decyzji, gdyż podstawą taką mogą być jedynie przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja musi nadawać się do wykonania i wymagać wykonania, co wynika z istoty instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Na koniec należy wyjaśnić, iż powołany we wniosku o wstrzymanie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. dotyczy wstrzymania wykonania decyzji przez organ, a nie przez sąd. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd jest natomiast przepis art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, uznając, że nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.