Uzasadnienie
Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. uzgodnił lokalizacji stacji paliw płynnych na działkach nr [...], [...], [...] i [...] w D. przy drodze krajowej nr [...], pod warunkiem, że ruch drogowy spowodowany tą inwestycją będzie włączony do wymienionej drogi poprzez ulice W. i P. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył W. L. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podniósł, że Burmistrz Miasta D. przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działkach nr [...], [...] i [...], położonych w D. przy drodze krajowej nr [...] zwrócił się do zarządu drogi o zajęcie stanowiska w sprawie lokalizacji tej inwestycji pod kątem możliwości włączenia do drogi krajowej nr [...] ruchu drogowego spowodowanego tą stacją. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. Dyrektor Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, wydanym na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) w związku z art. 106§5 k.p.a., uzgodnił lokalizację inwestycji, pod określonymi warunkami.
Inwestor – W..., pismem z dnia [...] października 2004 r. cofnął wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla omawianej decyzji, co spowodowało wydanie przez Burmistrza Miasta D. decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. o umorzeniu postępowania w sprawie.
W tych okolicznościach Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uznał, że prowadzenie postępowania w sprawie uzgodnienia lokalizacji stacji paliw płynnych stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie w sprawie.
Na marginesie organ podniósł, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, budowa zjazdu z drogi należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu. O ile strona jest nadal zainteresowana uzyskaniem stanowiska zarządcy drogi co do możliwości lokalizacji zjazdu z drogi krajowej nr [...] do nieruchomości, na których miała być realizowana inwestycja, to powinna złożyć formalny wniosek, gdyż postępowanie w tej sprawie wszczyna się na żądanie strony.
Skargę na powyższe postanowienie wnieśli W. i Z. L., domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania – art. 138§1 pkt 2, art. 123, art. 7, art. 10 i art. 77 k.p.a. Podnieśli, że organ zajął stanowisko w sprawie, która nie była objęta wnioskiem skarżących, który dotyczył zezwolenia na budowę zjazdu z drogi krajowej nr [...] do obsługi projektowanej stacji paliw. Ponadto wskazali, że postępowanie w sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, gdyż Burmistrz Miasta D. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla innej inwestycji, która miała być realizowana na działkach nr [...], [...], [...] i [...].
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto podniósł, że postępowanie powinno być umorzone także z tej przyczyny, że pismo Burmistrza Miasta D. nie powinno było być uznane za wniosek wszczynający postępowanie przed zarządcą drogi. Z treści wspomnianego pisma wynika bowiem, że organ orzekający w sprawie warunków zabudowy wystąpi o uzgodnienie decyzji w późniejszym terminie, co oznacza, że zarządca drogi przedwcześnie wyraził swe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zaskarżonym postanowieniem Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad umorzył postępowanie uzgadniające w związku z cofnięciem przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Rozstrzygnięcie to pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Należy podzielić stanowisko wyrażone w skardze, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wadliwie uznał, że nastąpiło cofnięcie wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie, co czyniło bezprzedmiotowym postępowanie przed organem współdziałającym. W istocie cofnięty został inny wniosek, złożony przez tego samego inwestora w dniu [...] lipca 2004 r., a dotyczący ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych na działkach nr ew. [...], [...],[...] i [...], położonych w D. przy ul. W. Wystąpienie Burmistrza D. z dnia [...] maja 2004 r., dotyczyło natomiast wniosku z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie "zjazdu i wyjazdu z drogi krajowej nr [...] do terenu działek nr ew. [...], [...], [...], [...] obr. [...] w związku z planowaną budową stacji paliw".
W związku z tym nie było podstaw do umorzenia postępowania z powodu cofnięcia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie.
Należy jednak zauważyć, iż na ówczesnym etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, brak było podstaw do wydania przez zarządcę drogi postanowienia uzgadniającego. Podkreślenia wymaga, że Burmistrz D. w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. zwrócił się o "zajęcie stanowiska w sprawie zamierzonej inwestycji", zaznaczając jednocześnie, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wystąpi o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy w trybie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
W związku z tym należało uznać, że pismo z dnia [...] maja 2004 r. miało na celu uzyskanie wstępnego stanowiska zarządcy drogi i nie stanowiło podstawy do prowadzenia postępowania w ramach współdziałania organów w rozumieniu art. 106§1 k.p.a. Dopiero po sporządzeniu przez Burmistrza D. projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji zarządca drogi byłby upoważniony do jej uzgodnienia, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 22 września 2004 r.). W tym stanie rzeczy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zasadnie uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 r. i umorzył postępowanie, wobec braku podstaw do jego prowadzenia.
W związku z tym Sąd uznał, że stwierdzone naruszenie przepisów postępowania - art. 107§3 k.p.a., poprzez wadliwe uzasadnienie rozstrzygnięcia nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, a co za tym idzie brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.