Uzasadnienie
S. G. powołując się na art. 101 ustawy w dniu 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy w O. [...] z dnia [...] października 2003 r. w sprawie wyboru ławnika do Sadu Rejonowego w P. - Sądu Pracy, wskazując na naruszenie jego interesu prawnego poprzez jej podjęcie z rażącym naruszeniem art. 8 i 9 kpa w związku z ustawą - Prawo o ustroju sądów powszechnych. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił okoliczności w jakich doszło do złożenia przez niego dokumentów wymaganych do zgłoszenia jego kandydatury na ławnika. Skarżący podniósł, iż zgodnie z ogłoszeniem o naborze na kandydatów na ławnika Sądu Pracy, zgłaszać kandydatów mogli m.in. obywatele posiadający czynne i bierne prawo wyborcze stale zamieszkujący na terenie gminy O. w liczbie co najmniej dwudziestu pięciu.
Zdaniem skarżącego złożone przez niego dokumenty spełniały wszystkie wymogi podane w ogłoszeniu Rady Gminy O., gdyż jego kandydaturę poparło 30 osób, co zostało udokumentowane ich podpisami.
Ponadto podniósł, iż w przedmiotowym ogłoszeniu jako podstawę prawną wymieniono art. 160 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, gdy tymczasem, jak się później okazało, przepis ten nie dotyczy ławników do sądu pracy, gdyż do nich ma zastosowanie art. 162 § 2 tej ustawy. Przepis ten stanowi, że ławników do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy zgłaszają związki zawodowe oraz organizacje pracodawców, a więc nie ma tu mowy o tzw. "liście obywatelskiej".
W konsekwencji niewłaściwego zgłoszenia kandydatura skarżącego nie została przez Radę Gminy wzięta pod uwagę przy głosowaniu i podjęciu uchwały.
Skarżący uważa, iż za błędną treść ogłoszenia nie powinien ponosić ujemnych dla niego konsekwencji, a osoba wyznaczona przez organizatora wyborów jako odpowiedzialna za przyjmowanie wniosków powinna zgodnie z art. 9 kpa udzielać mu wszelkiej pomocy.
Skarżący podał, iż w dniu, w którym dowiedział się o fakcie podjęcia skarżonej decyzji z pominięciem jego kandydatury, złożył skargę, którą zastępca Wójta w dniu 31 października przesłał według właściwości do rozpatrzenia Radzie Gminy O. Ponadto w dniu 15 listopada 2003 r. skarżący skierował do Wojewody [...] wniosek o uchylenie uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] października 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy O. poinformował, iż Rada Gminy na posiedzeniu w dniu 30 sierpnia 2004 r. podtrzymywała swoje stanowisko wyrażone w uchwałach z dnia [...] października 2003 r. oraz z dnia [...] stycznia 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:
Przede wszystkim należy zauważyć, iż obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy osobie wnoszącej skargę przysługuje tzw. legitymacja skargowa tj. czy wykazała swój interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnych prawa materialnego lub procesowego.
W przypadku kwestionowania uchwał podjętych przez organ gminy przepisem takim jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwała podjęta przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Wobec takiej treści tego przepisu należy wyjaśnić, czy wybór ławników jest czynnością z zakresu administracji publicznej.
W ocenie Sądu można na to pytanie odpowiedzieć twierdząco, gdyż według art. 182 Konstytucji RP udział obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości określa ustawa. Oznacza to, że funkcja ławnika należy do zakresu publicznej działalności obywateli (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2000 r. II SA 329/00, LEX nr 57184).
Rozważając kwestię legitymacji skargowej S. G., Sąd uznał, iż w sprawie niniejszej zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego, gdyż głosowanie nie dotyczyło jego kandydatury. Skarżący bowiem nie został zakwalifikowany jako kandydat z powodu niespełnienia warunku określonego w art. 162 § 2 w brzmieniu wówczas obowiązującym ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98 z 2001 r. poz. 1070) tj. zgłoszenia kandydata przez wskazane podmioty terenowe organy administracji rządowej, (związki zawodowe i organizacje pracodawców). W tej sytuacji nie może być mowy o naruszeniu interesu prawnego skarżącego aktem podjętym przez Radę Gminy O. jakim jest zaskarżona uchwała.
Podkreślić należy, iż podnoszone przez skarżącego uchybienia, polegające m.in. na błędnym wskazaniu w ogłoszeniu podmiotów uprawnionych do zgłoszenia kandydatów na ławnika sądu pracy, wystąpiły na etapie przygotowania wyborów, a więc na etapie czynności sprawdzających zgłoszonych wniosków pod względem spełnienia przez nich wymogów formalnych określonych w przepisach prawa (art. 158 w/w ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych), jak i zachowania trybu zgłaszania kandydatów, wynikającego z art. 162 § 2 tej ustawy.
Rezultatem pozytywnego wyniku tych czynności było przedstawienie do głosowania na sesji Rady Gminy tylko jednej kandydatury, tj. J. M., którego kandydatura została zgłoszona przez uprawniony podmiot i który spełniał wymogi ustawowe.
Skoro zatem S. G. nie został jako kandydat na ławnika zgłoszony przez podmiot określony przepisem w/w ustawy (art. 162 § 2), to oczywistym jest, iż nie mógł być poddany procedurze głosowania. Przeprowadzenie głosowania w stosunku do osoby, której kandydatura nie została zgłoszona przez uprawniony w tym zakresie podmiot, skutkowałby wadliwością z mocy prawa uchwały o wyborze takiego kandydata, niezależnie od tego, czy wadliwa była treść ogłoszenia o przyjmowaniu zgłoszeń na funkcję ławnika sądu pracy.
Zasadnym jest w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 160 § 2 w/w ustawy o ustroju sądów powszechnych wybory na ławników przygotowują gminy jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. W kontekście tej regulacji prawnej, można przyjąć, iż to na wójcie gminy, jako organie wykonawczym gminy (art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 159 ze zm.) ciążył obowiązek przygotowania prawidłowego ogłoszenia o zgłaszaniu kandydatów. Czynność ta mieści się bowiem w pojęciu "przygotowania wyborów" i jako taka może stanowić przedmiot zaskarżenia w rozumieniu art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.