Uzasadnienie
Skarżąca H. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie wszczętej z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została opisana w druku urzędowym wniosku PPF. oraz dodatkowym oświadczeniu z dnia 4 maja 2012 r. udzielonym na wezwanie referendarza sądowego.
Z treści tego dokumentu wynika, że wnioskodawczyni żyje bardzo skromnie. Mieszka w domu wnuczki (zajmuje w nim jeden pokój), jednak prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w kwocie 1306,84 zł. netto. (1294,89 brutto) miesięcznie, którą – jak wykazała, w całości przeznacza na potrzeby życia codziennego (zakup żywności, środków czystości, ubrań oraz inne potrzebnych do życia przedmiotów i usług).
Stwierdzono, co następuje:
H. J. domaga się przyznania prawa pomocy w najszerszych jej granicach. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności obliguje skarżącą przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zgodnie z tym przepisem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest możliwe, jeżeli strona wnioskująca wykaże, że z uwagi na swe ubóstwo nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Prawo pomocy jest instytucją szczególną, mogąca znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Zwolnienie od kosztów sądowych czy przyznanie fachowego pełnomocnika skutkuje bowiem pozbawieniem budżetu państwa należnych dochodów. Wyjątkowość tej instytucji podkreślają bardzo rygorystyczne wymogi przyznania prawa pomocy. Dotyczy to zwłaszcza prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, ze nie ma realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych, a także wynagrodzenia należnego fachowemu pełnomocnikowi. Wysokość jej dochodu nie pozwoliłaby utrzymać podstawy i tak bardzo niskiego poziomu życia i jednocześnie kontynuować prowadzonego przez sądem administracyjnym postępowania. Wydatki poniesione w związku z udziałem w procesie sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu niezbędnych dla egzystowania dóbr i usług. Pokrycie kwoty choćby należnego wpisu sądowego (100 zł.) oraz koszt ustanowienia fachowego pełnomocnika, pozbawiłoby skarżącą części środków pieniężnych, jakie musi przeznaczyć na utrzymanie.
Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy działając w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.