Uzasadnienie
A. N. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spaw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2013 r. (nr [...]) o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2012 r. (nr [...]) o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek złożony przez A. N. nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 tej ustawy).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt sprawy, stwierdzić należy, że skutków takich nie wywołuje decyzja o odmowie wstrzymania wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP, ponieważ decyzja ta nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W związku z powyższym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak we setnej, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy.