Uzasadnienie
Gmina L. oraz [...] Agencja Turystyczna S.A. z siedzibą w G., reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników, wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] orzekającą, że nieruchomości położone w L. obejmujące dawne parcele budowlane pbud. [...] i [...] oraz część parceli katastralnej [...], objętej dawnym wykazem hipotecznym [...] księgi gruntowej, stanowiące zespół pałacowo-parkowy, obejmujące obecnie działki nr [...], [...], [...] oraz objęte księgą wieczystą KW Nr [...] oraz działkę nr [...] objętą księgą wieczystą KW Nr [...], nie podpadały pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.).
Po wniesieniu przedmiotowych skarg Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku I. K., J. K. - spadkobierców E. K. oraz A. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] jako wydanej w stosunku do osoby zmarłej, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2011 r. działający w imieniu [...] Agencji Turystycznej S.A. z siedzibą w G. pełnomocnik złożył wniosek o cofnięcie przedmiotowej skargi wskazując na wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Z podobnym wnioskiem, zawartym w piśmie z dnia 20 czerwca 2011 r., zwrócił się do Sądu działający w imieniu Gminy L. pełnomocnik oświadczając, iż z uwagi na wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...] nie podtrzymuje wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zw. dalej P.p.s.a.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek Sąd uznał cofnięcie skarg za dopuszczalne i skuteczne.
Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.