Uzasadnienie
W dniu 18 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła - podpisana przez adwokata P. C. - skarga J. K., K. O., T. W., Z. S., M. B., R. P. oraz G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. uchylającą decyzję Burmistrza Gminy B. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. o odmowie uchylenia decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - stacji bazowej telefonii komórkowej w B. oraz umarzającą postępowanie przed organem I. instancji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2013 r. adw. P. C. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie Sądowi pełnomocnictw procesowych do działania przed Sądem w imieniu skarżących.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-14) wynika, że doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 26 marca 2013 r.
W dniu 2 kwietnia 2013 r. adw. P. C. przedłożył Sądowi uwierzytelnione odpisy pełnomocnictw do działania przed sądami administracyjnymi udzielonych przez skarżących: M. B., J. K., K. O., R. P. oraz Z. S. Pełnomocnictwa do działania przed Sądem w imieniu skarżących T. W. oraz G. T. nie zostały dotychczas przedłożone Sądowi.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dnia 2 marca 2010 r., jakiego T. W. udzielił adw. P. C. do reprezentowania mocodawcy przed sądami wszystkich instancji.
Sądowi z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2011 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2305/10) zapadłym w sprawie ze skargi J. K., K. O., T. W., Z. S., M. P., G. T. oraz R. P., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. o odmowie wstrzymania wykonania powyższej decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r., odrzucił skargę T. W., bowiem skarżący nie podpisał skargi w terminie wyznaczonym przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 57 § 1 in princ. P.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się stronę do jej uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a., gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na to, że adwokat P. C. nie złożył do dnia 18 marca 2013 r. (dzień wpływu skargi do Sądu) stosownych pełnomocnictw, a skutecznie wezwany do uzupełnienia zaistniałych braków formalnych, nie przedłożył dotychczas Sądowi pełnomocnictw, ani wierzytelnych odpisów pełnomocnictw do działania w imieniu T. W. oraz G. T., należało uznać, że adwokat nie uzupełnił braku formalnego w wyznaczonym terminie, wobec czego, skargi T. W. oraz G. T. należało odrzucić.
Sąd uważa przy tym za zasadne podnieść – w odniesieniu do nienadesłania przez adwokata pełnomocnictwa udzielonego przez T. W., że złożenie w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwa z dnia 2 marca 2010 r., jakiego T. W. udzielił adw. P. C., nie zwalniało w postępowaniu sądowym pełnomocnika od dopełnienia obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa, lub jego wierzytelnego odpisu, w sytuacji, gdy okoliczności sprawy wskazywać mogą na aktualny brak umocowania do działania w sprawie na rzecz T. W. Mianowicie, skoro T. W. nie podpisał skargi w powyżej wzmiankowanym postępowaniu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2305/10, może również nie być zainteresowany udziałem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.