Uzasadnienie
Stosownie do zasady określonej w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Każde przewidziane postępowanie w Kodeksie postępowania administracyjnego jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Z zasady tej wynika, że od rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji przysługuje środek zaskarżenia. W postępowaniu zwykłym będzie to odwołanie od decyzji lub zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji, a to oznacza, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na orzeczenie wydane przez organ drugiej instancji.
Tymczasem, w niniejszej sprawie, Z. W. zaskarżyła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia [...] października 2004r., pomimo prawidłowego pouczenia o przysługującej skardze na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r.
Skoro z treści cyt. wyżej art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. wynika, że skargę można wnieść na orzeczenie (decyzję lub postanowienie) organu drugiej instancji, to tym samym skarga złożona na decyzję organu pierwszoinstancyjnego jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.
W tych okolicznościach na podstawie art. 58 ust.l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.