Uzasadnienie
W dniu 4 grudnia 2017 roku M. K. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 roku nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla inwestycji celu publicznego pn."Budowa napowietrznej linii [...]" w części miejscowości: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]w gminie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2017, poz. 1875 ze zm.), regulującym kwestię zaskarżania do sądu aktów organów samorządu gminnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017, poz. 935) przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawa zmieniającą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po 1 czerwca 2017r. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została podjęta w dniu 30 grudnia 2013 roku, czyli przed dniem wejścia w życie przywołanej powyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r., która weszła w życie - zgodnie z treścią art. 18 - dnia 1 czerwca 2017r. zatem w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powołanej regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wystosowanie do organu wezwania.
Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została podjęta w dniu 30 grudnia 2013 roku, czyli przed dniem wejścia w życie przywołanej powyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. Powyższe jest o tyle istotne, że wskazuje w jakim brzmieniu przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) mogą być stosowane w niniejszej sprawie. W przepisie intertemporalnym, tj. art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Wobec powyższego do aktów i czynności organów administracji publicznej, podjętych przed dniem 1 czerwca 2017r., zastosowanie znajdują przepisy art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed tej daty. W niniejszej sprawie do skargi M. K. zastosowanie będzie miał zatem stan prawny sprzed 1 czerwca 2017r.
Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu przed 1 czerwca 2017r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia przez stronę wezwania do organu. Zatem po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciodniowy. Jeśli jednak przed upływem sześćdziesiątego dnia organ doręczy stronie odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Termin sześćdziesiąt dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź, gdy organ udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie sześćdziesięciodniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że sporządzone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały zostało wniesione do organu dnia 30 czerwca 2017 roku. Od tego też dnia rozpoczął swój bieg 60-dniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął 29 sierpnia 2017 roku. To właśnie ten dzień był ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie wnieść skargę na przedmiotową uchwałę. Skarga do sądu została wniesiona dopiero w dniu 4 grudnia 2017 roku (data stempla pocztowego k. 3), czyli z uchybieniem terminu określonego w powołanym wyżej przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe, skargę należało uznać za wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.