Uzasadnienie
W.S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożyła w sprawie o sygn. IV SA/Wa 562/08, wszczętej z jej skargi na wskazaną wyżej decyzję Wojewody (...)w przedmiocie zameldowania.
Sprawa ze skargi W.S. nie została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na obecnym etapie postępowania sądowego skarżąca jest zobowiązana do pokrycia kosztów wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca zawężają się do wpisu od ewentualnych środków odwoławczych wnoszonych od orzeczeń sądu I instancji, opłat kancelaryjnych (np. za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku) oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi.
O przyznaniu prawa pomocy mają decydować według skarżącej następujące względy:
Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej w łącznej kwocie 332 zł. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jej stan zdrowia wymaga stałego leczenia z czym wiąże się konieczność wydatkowania niebagatelnych dla wnioskodawczyni kwot na zakup niezbędnych lekarstw.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącej dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Zobowiązuje ją do tego przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej, opisany przez nią we wniosku PPF zobowiązuje Sąd do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. W.S. udowodniła bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Dochód skarżącej jest zbyt niski aby mógł służyć do sfinansowania, w najmniejszym nawet zakresie, kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności zastępstwa procesowego. Poniesienie tych ciężarów przez stronę nie jest obecnie możliwe. W tej sytuacji odmowa prawa pomocy mogłaby spowodować naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisu art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie to oznacza, że skarżąca będzie zwolniona od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych. Koszty ustanowienia fachowego pełnomocnika zostaną pokryte ze środków publicznych.