Uzasadnienie
P. G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 6 czerwca 2010 r., a także z oświadczenia skarżącej z dnia 5 sierpnia 2010 r., kopii pocztowego przekazu pieniężnego świadczenia rentowego, polecenia przelewu podatku od nieruchomości, dowodów wpłat oraz rachunków za energię elektryczną, wodę, telefon i opał wynika, że:
- 1. wnioskodawczyni jest wdową i utrzymuje się ze świadczenia rentowego w miesięcznej wysokości 1.691,58 zł netto;
- 2. ze względu na zły stan zdrowia skarżąca jest pod opieką syna, który pomaga jej w prowadzeniu gospodarstwa domowego, a także w miarę możliwości wspomaga środkami pieniężnymi w kwocie około 150 zł miesięcznie;
- 3. wnioskodawczyni jest właścicielką nieruchomości gruntowej o powierzchni 484 m2 oraz znajdującego się na niej domu o powierzchni 51 m2;
- 4. miesięczne koszty leczenia P. G. pochłaniają kwotę około 400 zł;
- 5. wydatki związane z utrzymaniem domu, jak opłaty za energię elektryczną, wodę, telefon i opał, wynoszą średnio około 610 zł miesięcznie;
- 6. wnioskodawczyni ponosi także coroczne wydatki na modernizację i utrzymanie budynku;
- 7. P. G. nie ma wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 sierpnia 2010 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu jednakże odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 13 września 2010 r. skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia, wskazując, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia jej poniesienie także kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Sąd zważył, co następuje
W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu (...), postanowienie (...) przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd (...).
Rozpoznając wniosek skarżącej Sąd uznał, iż zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dochód uzyskiwany przez P. G. wynosi 1.691,58 zł netto miesięcznie, a kwota opłat związanych z utrzymaniem domu oraz koszów leczenia skarżącej wynosi miesięcznie około 1.010 zł. Co prawda, wnioskodawczyni może liczyć na pomoc finansową syna, który w miarę możliwości dokłada do rachunków około 150 zł miesięcznie, jednakże do dyspozycji skarżącej pozostaje jedynie miesięcznie kwota około 680 zł. W tej sytuacji uiszczenie przez skarżącą chociażby wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 200 złotych (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), mogłoby narazić skarżącą na uszczerbek utrzymania koniecznego
Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, a zatem istnieją przesłanki do przyznania P. G. prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.