Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2010 r., adwokat M. G., działając w imieniu A. K., złożyła skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2010 r. o numerze [...], utrzymujące w mocy postanowienie, wydane z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w W. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia [...] października 2009 r., nr [...].
W piśmie z dnia 5 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o nierozpoznawanie skargi, zawartej w piśmie z dnia 27 lutego 2010 r., wnosząc równocześnie ponownie skargę na ww. postanowienie.
Wobec powyższego, wniosek pełnomocnika skarżącego należało potraktować jako cofnięcie skargi z dnia 27 lutego 2010 r., a zatem postępowanie zainicjowane wniesieniem ww. skargi stało się bezprzedmiotowe ze względu na skuteczne cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd orzekł jak w pkt 1) sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwaną dalej "p.p.s.a.".
O kosztach Sąd orzekł w pkt 2)na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) ppkt a) p.p.s.a.