Uzasadnienie
Wójt Gminy M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2011 r. [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2011 r. o odmowie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia 16,7500 ha gruntów rolnych klas III, położonych w obrębie L., gmina M., w granicach wydzieleń planistycznych ozn. symbolem: F.2-F.8 oraz o niewyrażeniu zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze 1,1500 ha gruntów rolnych klasy IIla, położonych w obrębie L., gmina M., w granicach wydzielenia planistycznego ozn. symbolem: F.1, w konturach oznaczonych na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku Wójta Gminy M. z dnia 7 lipca 2010 r.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2014 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, określone w powyższym przepisie, zatem skarżący cofnął skargę skutecznie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć.