Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 57/14, którą oddalono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie zaś z art. 175 tej ustawy kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
O obowiązku tym skarżący został pouczony wraz z doręczeniem odpisu uzasadnienia wyroku. Odpis wyroku wraz ze stosownym pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 5 maja 2014 r.
Mimo to skarżący sam sporządził skargę kasacyjną, choć z akt sądowych nie wynika by spełniał wymagania określone w art. 175 § 1 lub § 2 cyt. ustawy.
Z tego względu, na podstawie art. 178 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.