Uzasadnienie
B. B. (dalej "skarżąca") wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku z dnia 19 stycznia 2015 r. oraz nadesłanych w uzupełniniu wniosku (przy piśmie z dnia 12 marca 2015 r.) wynika, że skarżąca mieszka wraz z mężem i małoletnią córką, uczennicą I klasy szkoły zawodowej. Mąż skarżącej otrzymuje emeryturę w wysokości ok. 1350 zł (jak wynika z przekazu pocztowego w lutym 2015 r. kwota do wypłaty wyniosła 955,94 zł). Skarżąca do 31 marca 2015 r. zatrudniona jest na umowę zlecenie z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 1500 zł brutto. Utrzymanie mieszkania wynosi ok. 700 zł (w tym czynsz – 282 zł). Skarżąca oświadczyła, że ani ona ani jej mąż nie posiadają rachunków bankowych ani żadnych oszczędności.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, że skarżąca nie posiada majątku i oszczędności, z których mogłaby pokryć koszty postępowania. Skarżąca do dnia 31 maja 2015 r jest zatrudniona na umowę zlecenie. Jej aktualne dochody wynoszą 1500 zł brutto. Jej mąż otrzymuje emeryturę w wysokości 955 zł netto. Należy przyjąć, że skarżąca wykazała, że uzyskiwane dochody w całości przeznaczane są na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny. Zatem opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.