Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2004 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) uwzględniło w całości skargę S. Sp. z o.o. P. w W. i uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] października 2003 r. ([...]), uchylającą decyzję Burmistrza miasta M. z dnia [...] kwietnia 2003 r., oraz na podstawie art. 138 § l pkt l kpa utrzymało w mocy decyzję ww. Burmistrza miasta M. z dnia [...] kwietnia 2003 r. odmawiającą uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu biurowo-przemysłowego na terenie działek o numerach ew. [...] i [...], w obrębie [...], położonych przy ul. [...] w M. W uzasadnieniu decyzji podano, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Burmistrz miasta M. po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. ustalającej na wniosek S. Sp. z o.o.
P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu biurowo-przemysłowego przy ul. [...] w M. Kolegium rozpoznając od tej decyzji odwołanie M. P., K. O. i M. K., decyzją z dnia [...] października 2004 r. ([...]) uchyliło zaskarżoną decyzję uznając, że postępowanie wznowieniowe było wadliwie, ponieważ organ pierwszej instancji w postępowaniu tym oparł się o nieważny miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta M., zatwierdzony uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. (opubl. w Dz. Urz. Woj. W. z 1994 r. Nr [...], poz.[...]). Na tę decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła S. Sp. z o.o. P., podnosząc, że stanowisko organu jest błędne, albowiem w dniu wydawania przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. dla terenu objętego wnioskiem inwestora obowiązywał nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta M. zatwierdzony uchwałą Rady miasta M. Nr [...] r. z dnia [...] kwietnia 2002 r. (opubl.
W Dz. Urz. Woj. W. Nr [...], póz. [...] z 2002 r.), zgodnie z którym teren inwestycji znajduje się w strefie przemysłowo-technicznej, oznaczonej symbolem [...]. Przedmiotowa inwestycja była zgodna z ustaleniami poprzedniego planu, jak też jest zgodna z ustaleniami nowego planu. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zasadność zarzutów skargi i na podstawie art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] października 2003 r. i jednocześnie po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2003 r. na podstawie art. 138 § l pkt l kpa utrzymało tę decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego decyzja Burmistrza miasta M. z dnia [...] kwietnia 2003 r. jest zgodna z prawem, gdyż teren podmiotowej inwestycji zarówno według ustaleń planu zatwierdzonego uchwałą z dnia [...].12.1993 r. jak też planu zatwierdzonego uchwałą z dnia [...].04.2002 r. położony był i jest na obszarze przeznaczonym pod usługi rzemiosła i przemysłu.
Zatem organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że interes prawny odwołującego się – M. P., K. O. i M. K. -nie został naruszony. Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji uzyskały uzgodnienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Starosty [...]. Podnoszone przez skarżących zarzuty, że teren inwestycji został bezprawnie podwyższony, co spowodowało zalanie ich nieruchomości i znajdujących się na niej budynków przemysłowych, nie zachowano wymaganych odległości od sąsiednich działek przy usytuowaniu zbiorników odpadów i alkoholi Wytwórni Farb i Atramentów odnoszą się do postępowania o wydanie pozwolenia na budowę i mogą być skutecznie podnoszone w tymże postępowaniu. Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter promesy uprawniającej wnioskodawcę do ubiegania się o pozwolenie na budowę.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł M. P. podnosząc, że na skutek nie zapewnienia mu udziału w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu doszło na tym etapie postępowania, do wadliwego zaprojektowania podniesienia gruntu, na którym realizowana jest inwestycja, co spowodowało, że wody opadowe spływają na nieruchomość skarżącego i zalewają obiekty znajdujące się na jego nieruchomości, powodując zagrożenie dla zatrudnionych w nich pracowników. Nie zostały zachowane wymagane odległości dla usytuowania zbiorników odpadów toksycznych od granicy z działką skarżącego. Zdaniem skarżącego nie ma znaczenia, że decyzja o warunkach zabudowy jest zgodna z uchwalonym w 2002 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta "M.", skoro nie brał on udziału w postępowaniu, w tym w postępowaniu uzgodnieniowym przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i nie miał możliwości przedstawienia swoich racji i obrony swoich interesów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył,co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. l ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zadaniem sądu jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dacie ich wydania.
W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż w wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 138 § l pkt l kpa.
W myśl przytoczonego art. 54 § 3 organ administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy. W świetle tego przepisu dozwolone jest wydanie na jego podstawie jedynie decyzji uwzględniającej skargę w całości.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy uznał, że skarga S. Sp. z o.o. P. zasługuje na uwzględnienie i korzystając z instytucji samokontroli wyeliminował z obrotu prawnego własną wadliwą decyzję z dnia [...] października 2003 r.([...]). Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że planowana inwestycja objęta wnioskiem Spółki S. była zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. z dnia [...] grudnia 1993 r., skoro według tego planu inwestycja położona była w strefie przeznaczonej pod usługi rzemiosła, przemysłu i składy budownictwa z dopuszczeniem innych usług - oznaczonej symbolem-[...]. Inwestycja ta jest też zgodna z ustaleniami nowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta "M." zatwierdzonego uchwałą Rady miasta M. z dnia [...] kwietnia 2002 r., według którego inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] - o funkcji wiodącej - tereny strefy przemysłowo-technicznej.
Zasadnym jest podnieść, iż istotą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest rozstrzygnięcie, czy przedmiotowa zabudowa może być zrealizowana na danym terenie w myśl postanowień wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu kończy pierwszy etap procesu inwestycyjnego - poprzedzający postępowanie dotyczące wydania pozwolenia na budowę. Ustawodawca w każdym z tych postępowań nałożył na organy administracji publicznej badanie różnych, istotnych dla każdego z nich zagadnień merytorycznych. Na etapie podejmowania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zachodzi potrzeba uwzględnienia art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r Nr 15, póz. 139 ze zm.). Stosownie do jego treści określającej zakres oraz sposoby postępowania w sprawach przeznaczenia terenów na określone cele i ustalenia zasad ich zagospodarowania, organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak to ma zresztą miejsce niniejszej sprawie.
Podkreślenia wymaga, iż w ujęciu uregulowań wymienionej wyżej ustawy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art.42) ma określać warunki realizacji danej inwestycji w odniesieniu do treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przepisów szczególnych, a na załączniku graficznym winny zostać wykreślone linie rozgraniczające teren inwestycji dla powstałego obszaru. Natomiast decyzja taka nie wyznacza ściśle położenia inwestycji w terenie, bowiem o usytuowaniu inwestycji i dopuszczalności jej realizacji, z uwagi na już istniejącą zabudowę na działkach sąsiednich, rozstrzyga decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i o pozwoleniu na budowę, na co słusznie zwróciły uwagę organy administracyjne obu instancji. Nie mogły więc odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego dotycząca usytuowania planowanej inwestycji przy granicy z jego działką, jak też zarzuty dotyczące podwyższenia terenu inwestycji skutkiem czego dochodzi do zalania działki skarżącego, gdyż kwestie te podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu o zatwierdzenie projektu architektoniczno budowlanego i pozwolenia na budowę przez właściwy w tych sprawach organ administracji.
Zatem chybiony jest zarzut skargi, że "wszystkie błędy w projektowaniu terenu S. powstały na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz uzgodnień przed wydaniem tej decyzji". Błędne jest przekonanie skarżącego, że nie ma znaczenia fakt, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami nowego, uchwalonego w 2002 roku, planu zagospodarowania przestrzennego miasta "M.", skoro nie miał możliwości przedstawienia swoich racji i obrony swoich interesów w postępowaniu zwykłym o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wypada zatem podnieść iż istotą wznowionego postępowania jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. W postępowaniu tym organ administracji rozstrzyga sprawę tak, jak gdyby nie była w danej instancji rozstrzygnięta, stosując przepisy prawa obowiązujące w dniu orzekania - wydania nowej decyzji. Oznacza to, że w toku postępowania wznowieniowego organ administracji obowiązany jest rozważyć wszystkie uwagi i zastrzeżenia wniesione przez stronę postępowania, a co w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, zostało uczynione przez organy orzekające obu instancji.
Z przyczyn wymienionych powyżej, wobec bezzasadności zarzutów skargi i braku podstaw, które należałoby brać pod rozwagę z urzędu niezależnie od zarzutów skargi, na podstawie art. l51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.