Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Minister Środowiska na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania J. L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. udzielającej C. z siedzibą w N. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji - składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętnych w miejscowości W., gm. T. W uzasadnieniu orzeczenia organ podał, iż wymieniona decyzja została doręczona stronom postępowania w dniu [...] października 2007 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Wobec tego decyzja stała się ostateczna w dniu [...] października 2007 r. Minister podniósł, iż złożenie odwołania po tym terminie jest niedopuszczalne. Natomiast odwołanie J. L. wpłynęło w dniu [...] grudnia 2009 r, a zatem zostało ono wniesione od decyzji, która była już ostateczna.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Ministra Środowiska, J. L. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, iż jest bezsporne, że o doręczenie decyzji z dnia [...] września 2007r. wystąpił do Wojewody [...] i decyzja ta została mu doręczona w dniu [...] listopada 2009r. Odwołanie zostało wniesione w dniu [...] grudnia 2009r., a zatem z zachowaniem czternastodniowego terminu.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego nieuwzględnienia przez organ doręczenia decyzji skarżącemu w dniu [...] listopada 2009r., Minister wyjaśnił, iż J. L. zwrócił się w dniu [...] października 2009r. (organ mylnie podał datę pisma, gdyż w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego opatrzone datą [...] październik 2009r. i datą wpływu [...] listopada 2009r.) z prośbą o "wgląd lub przesłanie" mu decyzji, która wydana została w przedmiocie prowadzenia przez C. składowiska odpadów w miejscowości W., gm. T. Organ pierwszej instancji, czyniąc zadość przepisom ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), pismem z dnia [...] października 2009r. (organ pomyłkowo podał datę pisma, gdyż z akt sprawy wynika, że jest to pismo z dnia [...] listopada 2009r., nr [...]) przesłał skarżącemu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r.
Minister podniósł, iż skarżący mylnie uznał, iż udostępnienie mu decyzji spowodowało możliwość wniesienia odwołania w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedstawionych Sądowi, strona skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym w toku którego w dniu [...] września 2007 r. Wojewoda [...] wydał decyzję udzielającą C. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie składowiska odpadów w miejscowości W. W postępowaniu tym organ uznał za strony postępowania N. i C. Objętą odwołaniem decyzję doręczono stronom biorącym udział w postępowaniu w dniu [...] października 2007 r. (dowód: data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Żadna z tych stron nie wniosła odwołania, a zatem przedmiotowa decyzja nabrała waloru ostateczności z dniem [...] października 2007r. Gdyby strona skarżąca złożyła odwołanie przed upływem terminu do jej zaskarżenia przez strony biorące udział w postępowaniu, tj. przed dniem [...] października 2007 r. wówczas obowiązkiem organu drugiej instancji byłoby rozpoznanie tego odwołania i rozstrzygnięcie go.
W przypadku stwierdzenia, że odwołującemu nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze. W sytuacji, kiedy podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu, to obowiązkiem organu jest stwierdzenie w trybie art. 134 k.p.a., niedopuszczalności odwołania. Stosownie bowiem do przepisu art. 16 §1 k.p.a., wyrażającego zasadę trwałości decyzji ostatecznych, decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych.
Stwierdzić zatem należy, że Minister Środowiska prawidłowo orzekł o niedopuszczalności odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd za nieuprawniony uznał zarzut podniesiony w skardze, iż Minister Środowiska nie uwzględnił daty [...] listopada 2009r, jako dnia, od którego rozpoczynał bieg czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r. Doręczenie skarżącemu kserokopii wymienionej decyzji nastąpiło w związku z jego pismem z dnia [...] października 2009r., w którym zwrócił się z prośbą o wgląd albo przesłanie decyzji wydanej dla zarządzającego składowiskiem we W., gdyż jego zdaniem "jest to wysypisko dzikie i nie spełnia żadnych norm", Z uwagi na charakter przedsięwzięcia, którego dotyczyła wymieniona decyzja Wojewody [...], a mianowicie było to przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia uwarunkowań związanych z klasyfikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), jak również przedmiot rozstrzygnięcia tj. udzielenie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji składowisko odpadów, w postępowaniu tym organ administracji miał obowiązek zapewnić możliwość udziału społeczeństwa (art. 218 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 129 z 2006r, poz. 902 ze zm.) według stanu na dzień wydania w/w decyzji Wojewody [...]).
Ponadto, zgodnie z art.4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), która weszła w życie z dniem 15 listopada 2008r., każdy ma prawo do informacji o środowisku i jego ochronie na warunkach określonych ustawą. Przepisy tej ustawy nie precyzują kogo określa się pojęciem "każdy". Zgodnie z postanowieniami art. 37 ust. 1 Konstytucji RP, wskazuje się tego, kto legalnie podlega pod władzę Rzeczypospolitej Polskiej. W jego zakresie przedmiotowym będą się zatem znajdować wszystkie osoby przebywające legalnie na terenie Polski.
Stwierdzić należy, iż słusznie organ odwoławczy podniósł w odpowiedzi na skargę, iż doręczenie przez organ pierwszej instancji skarżącemu kserokopii określonej powyżej decyzji Wojewody [...] było czynnością związaną z realizacją jego ustawowego prawa do informacji o środowisku i jego ochronie.
Dodatkowo nadmienić należy, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem, po upływie terminu do wniesienia odwołania, osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a pozostaje w przekonaniu, że przysługuje jej w sprawie przymiot strony, może skutecznie się bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145§1 pkt 4 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 250 cytowanej ustawy, Sąd przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy.