Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 marca 2009 r. (data stempla pocztowego k. 11 akt sądowych) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłat za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód podziemnych, wniósł P. Pod skargą podpisali się Prezes [...] A. K. oraz W. T. i T. J. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r. P. został wezwany do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi w imieniu skarżącego P., tj. aktualnego wyciągu z KRS, statutu, bądź uchwały o powołaniu zarządu) w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie adresowana do P. została odebrana przez W. T. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbiory k. 26 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem – brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a. w odniesieniu do osób prawnych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niedopełnienie tego obowiązku nałożonego przez sąd w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). W niniejszej sprawie skarżący P. [...] został wezwany do przedłożenia stosownego dokumentu zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r., jednak do dnia dzisiejszego nie usunął braków formalnych skargi w tym zakresie. W tej sytuacji należy uznać, iż brak dokumentu określającego sposób reprezentacji strony stanowi brak formalny, który uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy P.p.s.a.