Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 marca 2011 r. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., którym Kolegium uznało za niezasadne zażalenie na bezczynność Burmistrza W. w sprawie uchylenia uchwały nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. w zakresie działki ew. nr [...] obręb [...] w Z.. We wniesionej skardze A. O. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej uchwały nr [...], podnosząc, że uchwała ta została oparta o podrobione dokumenty.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Podstawę prawną orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w niniejszej sprawie stanowił art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Stwierdzić należy, że na rozstrzygnięcie w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie dotyczy. Stanowisko organu wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny).
Należy również podkreślić, iż o braku możliwości wniesienia zażalenia od powyższego rozstrzygnięcia skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu.
Na marginesie należy jedynie wspomnieć, że w postępowaniu planistycznym nie stosuje się co do zasady przepisów Kpa. Nie ma zatem możliwości wznowienia postępowania w sprawie uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może być zaskarżona jedynie w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.