Uzasadnienie
B. C. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 28 stycznia 2011 r., nadesłanych przez skarżąca dokumentów źródłowych oraz dodatkowego oświadczenia o dochodach i wydatkach w gospodarstwie domowym wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Źródłami ich dochodu są świadczenia emerytalne: wnioskodawczyni w miesięcznej wysokości 750 zł oraz jej matki w miesięcznej wysokości 1.222 zł. Skarżąca jest współwłaścicielką domu o powierzchni 162 m2 oraz 0,34 ha nieużytków. Wskazany dom posiada część mieszkalną na piętrze o powierzchni 80 m2, którą zajmuje córka skarżącej z rodziną. Parter domu o powierzchni 82 m2 nie nadaje się do zamieszkania, a wnioskodawczyni nie stać na przeprowadzenie remontu.
B. C. nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Należący do matki skarżącej dom, w którym wspólnie zamieszkują składa się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki. Jest w złym stanie technicznym. Roczny koszt zakupu węgla i drzewa na jego ogrzanie wynosi około 3.330 zł. Opłaty za energię elektryczną, wodę, odprowadzenie ścieków i gaz pochłaniają około 2.000 zł rocznie. Koszty związane z opłaceniem podatku od nieruchomości i ubezpieczeniem nieruchomości skarżącej i jej matki wynoszą około 1.000 zł rocznie. Roczne koszty wyżywienia dwóch osób to około 6.500 zł. Z kolei koszty zakupu środków higieny osobistej, środków sanitarnych oraz koszty zakupu odzieży wynoszą około 2.000 zł w skali roku. Matka B. C. jest osobą w podeszłym wieku i cierpi na liczne schorzenia. Miesięczny koszt zakupu niezbędnych jej leków, a także leków potrzebnych skarżącej wynosi około 250 zł. Inne wydatki ponoszone przez wnioskodawczynię i jej matkę, m.in. na zakup papieru i tuszu do drukarek, opłaty za telefon i spłaty rat, pochłaniają rocznie około 2.500 zł. W związku z koniecznością przeprowadzania bieżących remontów będącego w złym stanie technicznym domu, matka skarżącej systematycznie odkłada w tym celu kwotę około 200 zł miesięcznie.
Były mąż wnioskodawczyni nie płaci zasądzonych na jej rzecz alimentów. Jak wynika z kopii zawiadomienia Komisariatu Policji w K. z dnia [...] marca 2009 r., w sprawie niealimentacji przez R. K. wszczęto dochodzenie o przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Postępowanie zostało umorzone. Pod koniec 2010 r. wymieniony dokonał trzech wpłat w łącznej kwocie 480 zł. Były mąż nie podejmuje zatrudnienia, a aktualnie przebywa w szpitalu, co wyklucza dalsze płatności.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Łączny, miesięczny dochód skarżącej i jej matki wynosi 1.972 zł, co daje 986 zł na jedną osobę. Średnia miesięczna wysokość wskazanych przez wnioskodawczynię niezbędnych wydatków w dwuosobowym gospodarstwie domowym wynosi z kolei ponad 1.600 zł. Mając na uwadze stan techniczny domu, w którym mieszkają panie C., trzeba wziąć również pod uwagę konieczność poczynienia przez nie niezbędnych oszczędności na jego bieżące naprawy. Wedle oświadczenia skarżącej, jej matką przeznacza na ten cel 200 zł miesięcznie.
Chociaż nie wszystkie wskazane w oświadczeniu strony wydatki mają regularny, comiesięczny charakter (np. koszty zakupu odzieży, raty podatku od nieruchomości, czy ubezpieczenia domu), to przy dochodzie dwuosobowego gospodarstwa domowego kształtującym się na podanym wyżej poziomie należy stwierdzić, że skarżąca nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i matki. Nie posiadając przy tym wartościowych przedmiotów ani oszczędności nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.