Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania T. J. utrzymało w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzję Starosty M. z dnia [...] lutego 2012 r., którą nie uznano zastrzeżeń dotyczących stanu i określonego wieku i gatunków drzew w obrębie działek [...] położonych w miejscowości M. i pozostawiono bez zmian istniejący zapis w opracowanym dla gminy M. Projekcie Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu na okres 1.01.2012 r. – 21.12.2021 r.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało na następujące ustalenia faktyczne i prawne.
Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. T. J. zwróciła się do Starosty M. z zastrzeżeniem dotyczącym urządzenia lasu, tj. poprzez zmianę w zapisach dotyczących działek nr [...] dotyczącą gatunku drzew – wpisano [...], jest [...], w zakresie działki nr [...] na obszarze [...] ha wpisano [...] (zaś skarżąca wyjaśniła, że na tej części działki są samosiejki). Z uwagi na duże odstępy między drzewami i na skutek działania warunków atmosferycznych wiatru i śniegu wiele drzew jest połamanych i wymaga usunięcia. T. J. wniosła o odlesienie tego kawałka lasu. Na pozostałej części działki o pow. [...] ha jest las – [...]. Las na tej części działki jest wypielęgnowany. Dodatkowo T. J. wskazała, że [...] na działkach [...] nie stanowią zwartego obszaru, jest to teren wyraźnie przetrzebiony.
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Starosta M. w oparciu o art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 28 września 2001 r. o lasach (Dz.U. z 2011 r., Nr 12, poz. 59 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu postanowił nie uznać zastrzeżeń dotyczących stanu i określonego wieku i gatunków drzew w obrębie działek [...] położonych w miejscowości M. i pozostawiono bez zmian istniejący zapis w opracowanym dla gminy M. Projekcie Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu na okres 1.01.2012 r. – 21.12.2021 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w trakcie analizy zapisów przedmiotowego planu urządzenia lasu ustalono, że stan drzewostanów (opis taksacyjny) uwzględniono w rozbiciu na pododdziały leśne różniące się odpowiednimi kryteriami. Wiek drzew na w/w działkach ustalony został zgodnie z Instrukcją Urządzania Lasu i stanem faktycznym dla badanego pododdziału leśnego. Występujące drzewostany podzielono na kilka pododdziałów o zróżnicowanym wieku, bonitacji, zadrzewieniu, typie siedliskowym oraz gatunku panującym. Przy określeniu wieku oraz taksacji kierowano się charakterystyką całych powierzchni wydzieleń, a nie pojedynczymi częściami.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T. J. Uzupełniła je pismami z dnia 3 lipca 2012 r., 21 września 2012 r. oraz 18 grudnia 2012 r. W piśmie z dnia 21 września 2012 r. wskazała, że problem działek nr [...] został ostatecznie rozstrzygnięty.
Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że art. 21 ust. 5 ustawy o lasach uprawnia zainteresowanych właścicieli lasów do składania zastrzeżeń i wniosków do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Starosta wydaje decyzję o uznaniu lub nieuznaniu zastrzeżeń lub wniosków.
W dalszej części uzasadnienia organ drugiej instancji przytoczył zastrzeżenia T. J. do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, wskazując, że w toku prowadzonego przez Kolegium postępowania T. J. wskazała, że problem działek nr [...] został rozstrzygnięty i zapisy w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dotyczące tych działek są prawidłowe. Natomiast kwestionuje [...] na działce nr [...] na obszarze [...] ha.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że dla określenia czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach decyduje – co do zasady – zapis w ewidencji gruntów prowadzonej na podstawie ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., Nr 139, poz. 1287 ze zm.). Organ wskazał, że z załączonej do akt sprawy informacji z rejestru gruntów wynika, że na dzień 8 maja 2102 r. działka nr [...] na powierzchni [...] ha jest sklasyfikowana jako lasLsV, łąki trwałe ŁV – [...] ha, łąki trwałe – ŁIV – [...] ha, grunty zadrzewione i zakrzewione Lz – RV [...] ha, grunty rolne zabudowane BR-BV – [...] ha, grunty orne RV – [...] ha, grunty orne RIVa – [...] ha. Działka nr [...] o pow. [...] ha stanowi las – LsV, jak również działka nr [...] o pow. [...] ha oznaczona jest symbolem LsV.
Organ wskazał, że działka odwołującej jest częściowo w ewidencji gruntów sklasyfikowana jako grunt leśny (użytek leśny). Grunt o symbolu LsV zajmuje powierzchnię – [...] ha. Z tych względów nie można jej pozbawić statusu gruntu leśnego w oparciu o przepisy ustawy o lasach.
Organ wskazał, że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy i wsi M., uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] maja 2004 r. wynika, że działka nr ew. [...] obręb [...] położona jest w części w strefie mieszkaniowo – siedliskowej oznaczonej na planie symbolem MR-U, obejmującej tereny zabudowy rolniczej, siedliskowej z dopuszczeniem budownictwa jednorodzinnego i usług oraz w części w strefie leśnej, oznaczonej na planie symbolem L, obejmującej tereny większych kompleksów leśnych i grunty wskazane do zalesienia. Z zapisów planu wynika również, że działka nr ew. [...] obręb [...] położona jest w całości na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Podsumowując organ wskazał, że kwestia odlesienia części działki nr [...] wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. J. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu drugiej instancji, skarżąca załączyła do skargi szereg pism. W kwestii dotyczącej działek nr ew. [...] wskazała, że wpisano [...] zamiast [...], tymczasem z pisma Starosty M., wynika, że na powyższych działkach rosną [...]. Skarżąca wskazała, że nie rozumie dlaczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie uwzględniło tego w swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. W kwestii dotyczącej działki nr ew. [...] skarżąca kwestionuje obszar leśny o pow. [...] ha. Zdaniem skarżącej błąd w ewidencji polega na tym, że nie rosną tam [...] jak wpisano w Planie Urządzenia Lasów. Skarżąca nie zgadza się również z tym, że przedmiotowa działka położona jest w całości na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalanie skargi i podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.),w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem decyzja organu odwoławczego wydana została bez należytego wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie.
Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej musi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. jako organ drugiej instancji zobowiązany był zatem ponownie rozstrzygnąć sprawę, a nie ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. rozpatrując odwołanie T. J. ograniczyło się jedynie do wskazania definicji lasu zawartej w art. 3 ustawy o lasach, dokonało opisu działki nr ew. [...] wynikającego z ewidencji gruntów oraz przedstawiło zapisy planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla obszaru, na którym położona jest przedmiotowa działka.
W żaden sposób organ drugiej instancji nie odniósł się do zarzutów wskazanych w odwołaniu T. J., a dotyczących stanu zalesienia na działce nr ew. [...].
Zdaniem Sądu zapisy dotyczące działek nr [...] są prawidłowe w zakresie określenia gatunku drzew. Sama skarżąca pismem z dnia 21 września 2012 r. przyznała, że problem przedmiotowych działek został ostatecznie rozstrzygnięty.
Rozpatrując ponownie sprawę organ winien uzyskać od skarżącej stosowne oświadczenie czy w dalszym ciągu kwestionuje zapisy dotyczące działek nr ew. [...].
Zdaniem Sądu, brak pełnego odniesienia się do wyżej opisanych kwestii i pominięcie przez organ istotnych dla sprawy argumentów skarżących, nie pozwala na pełne skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji. Mimo, że organ drugiej instancji w oparciu o art. 136 kpa zlecił Staroście M. przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego o oględziny działki nr [...] na obszarze [...] ha, a Starosta M. przekazał protokół oględzin przedmiotowej działki to ocena tego dowodu nie została przez organ drugiej instancji dokonana i nie znalazło to odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji.
Aby rozstrzygnięcie to ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienia do wszystkich argumentów stron. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ.
W tym stanie rzeczy wskazane wyżej uchybienia procesowe winny być usunięte przez organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy bowiem mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym przez organ drugiej instancji postępowaniu należy uwzględnić powyżej poczynione przez Sąd uwagi, pamiętając m.in. o tym, iż uzasadnienie decyzji winno odpowiadać rygorom określonym w art. 107 § 3 kpa, dając jasny obraz motywów rozstrzygnięcia.
Jednocześnie wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut zawarty w pkt f) skargi bowiem kwestia utworzenia [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu nie może być przedmiotem zastrzeżeń i wniosków do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu złożonych na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy o lasach.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a