Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2008 r. skarżący zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) stycznia 2008 r. W dniu 12 czerwca 2008 r. na wezwanie Sądu skarżący złożyli przedmiotowy wniosek na urzędowym formularzu PPF.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazali, że są rodziną wielodzietną, gdyż mają pięcioro dzieci. Dwie najstarsze córki podjęły wprawdzie pracę, jednak uzyskiwane dochody w większości przeznaczają na spłatę kredytu studenckiego. J. S. otrzymuje rentę w wysokości (...) zł netto miesięcznie, natomiast A. S. jest osobą bezrobotną i pracuje jedynie dorywczo. Skarżący określili swoje miesięczne dochody łącznie na kwotę (...) zł. Posiadany przez nich majątek trwały to dom o pow. mieszkalnej 80 m2 oraz gospodarstwo rolne o pow. 2,2 ha.
Rozpoznając wniosek skarżących należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawców we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że spełniają oni przesłankę, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie.
Skarżący A. S. jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku, natomiast J. S. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stały dochód w postaci świadczenia rentowego, jednak dochód ten jest niski, poza tym służy do utrzymania czterech osób. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.