Uzasadnienie
C. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 marca 2014r. wezwał skarżącego (na adres do doręczeń) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł., w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres podany przez skarżącego w skardze w dniu 4 kwietnia 2014r. W wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 8 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg na decyzje dotyczące cudzoziemców wynosi 300 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu.
Sąd stwierdza, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 11 kwietnia 2014r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.